بررسی اثر اشتغال در بخش صادراتی بر اشتغال محلی در شهرهای ایران: آزمون تجربی نظریه رشد مبتنی بر صادرات
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشیار اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشجوی دکتری اقتصاد دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
در این مقاله به بررسی اثر اشتغال در بخش صادراتی بر روی رشد شهرها در ایران، با استفاده از نظریه رشد مبتنی بر صادرات پرداخته شده است. بر اساس نظریه رشد مبتنی بر صادرات، رشد اشتغال در شهرها تابعی از میزان اشتغال در بخشهایی است که محصولات خود را به منظور صادرات تولید میکنند. برای این منظور مطالعهای به صورت مقطع عرضی روی حدود130 مورد از شهرستانهای کشور انجام شده است تا اثر افزایش اشتغال در بخش صادراتی، روی اشتغال محلی و کل، آزمون شود. برای تفکیک اشتغال در بخشهای محلی و صادراتی از نسبت مکانی استفاده شده است. نتایج حاصل از محاسبه نسبت مکانی نشان میدهد که ترکیب و تعداد فعالیتهای صادراتی در شهرستانها با یکدیگر متفاوت است. از طرف دیگر نتایج حاصل از برآورد مدل نیز افزایش اشتغال در بخش صادراتی اثر مثبت و معنیداری روی اشتغال محلی و اشتغال کل در شهرستانهای کشور دارد و تغییرات اشتغال در بخش صادراتی میتواند بخشی از تغییرات اشتغال محلی و کل را در شهرستانها توضیح دهد. البته باید توجه داشت که افزایش اشتغال در بخش صادراتی تنها عاملی نیست که روی افزایش اشتغال در شهرستانهای کشور تاثیر دارد. سایر متغیرها در این مقاله مورد بررسی قرار نگرفته است.
