شاخصهای اولویتبندی عادلانه مسائل عمومی
نویسندگان
1 استادیار گروه مدیریت دولتی دانشکده مدیریت دانشگاه تهران
2 پژوهشگر مرکز رشد دانشگاه امام صادق (ع)؛ دکتری مدیریت دولتی از دانشگاه تهران
3 استادیار پژوهشکده مطالعات بنیادین علم و فناوری دانشگاه شهید بهشتی
4 دانشجوی دکتری مدیریت دولتی، گرایش تصمیمگیری و خطمشیگذاری، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران
doi
10.30497/smt.2019.2737چکیده
خطمشیگذاری و اجرای خطمشی، از مهمترین اقدامات حکومت محسوب میشوند و موضوع محوری خطمشیگذاری، نحوۀ تعریف و اولویتبندی مسئلۀ عمومی است؛ بهویژه این مهم، با توجه به محدودیت منابع و افزایش روزافزون تقاضای عامه بهتدریج بغرنجتر میشود. این پژوهش با ملاحظۀ سیستم حکومتی ایران، پنج معیار مهم برای اولویتبندی مسائل عمومی پیشنهاد کرده است؛ بدین ترتیب، مسئلهای از اولویت بیشتر برخوردار است که شدیدتر، گستردهتر، فوریتر و تسهیلگرتر برای حل سایر مسائل عمومی، و متناسبتر با ارزشهای غالب اجتماعی باشد. پژوهش حاضر، پژوهشی آمیخته است که در دو مرحله سامان یافته است. در مرحلۀ اول، آراء حدود هفتاد خبره در حوزههای علمی و اجرایی خطمشیگذاری عمومی و ادارۀ امور عمومی درخصوص معیارهای اولویتبندی مسائل عمومی با استفاده از روشهای مصاحبه و پرسشنامه گردآوری شدند و با تکنیک تحلیل مضمون، فهرست اولیۀ این معیارها استخراج گردید و مراتب ارتباط آنها با اهداف پژوهش مورد بازبینی قرار گرفت. در مرحلۀ بعد، بهمنظور ارزیابی این سنجهها به یازده خبرۀ علمی و اجرایی دیگر مراجعه شد و با استفاده از تکنیک دلفی فازی، آراء ایشان دربارۀ مدل اول ارزیابی گردید. بر این اساس، اهمیت سنجههای پنجگانۀ پیشنهادی پژوهشگران مورد تأیید قرار گرفت.