مطالعه شایستگیهای مربیگری ورزش ایران
نویسندگان
1 گروه مدیریت ورزش، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)، اصفهان، ایران
2 گروه تربیت بدنی، دانشگاه فرهنگیان اصفهان، اصفهان، ایران
3 دانشیار مدیریت ورزشی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان
4 دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
چکیده
هدف: درمحیطورزش،مربیچهرۀاصلیومرکزیمحسوبمیشودومسئولیتفراهمآوردنفرصتهایی برایافزایشتواناییهاومهارتهایورزشکاراندرزمینههایگوناگونفنی،بدنیواخلاقیرا بر عهده دارد. با این وجود، اجماع روشنی در مورد ماهیت و مضامین مربیگری تاکنون به وجود نیامده است. هدف پژوهش حاضر، شناسایی مضامین مربیگری ورزش بود. روششناسی: مشارکتکنندگان، بیست نفرازمربیان و ورزشکاران که معیارهای خاص پژوهش را داشتند به صورت هدفمند برایمصاحبههایعمیق انتخابشدند. دادهها با استفاده از روش تحلیل مضمون تجزیه و تحلیل شد. یافتهها: سه مضمون فراگیر درونفردی، بینفردی و محیطی، 12 مضمون سازماندهنده و 41 مضمون پایه مشخص شد. مضامین درونفردی شامل دانش مربیگری (تئوریک، عملی، انتقال دانش)، ویژگیها (شخصی، روانی، اجتماعی)، فلسفه (عشق به کار، تفکر هنرمندانه، باورها و ارزشهای مرکزی) و تمایل به رشد و تعالی (یادگیری مداوم، کارآموزی، داشتن روحیۀ پژوهشگری) بود. مضامین بینفردی شامل روابط اجتماعی (با ورزشکاران، همکاران، رسانهها، ذینفعان)، مهارتهای مربیگری (فنی-آموزشی، انسانی-ارتباطاتی، ادراکی-رهبری، سیاسی)، مدیریت (برنامهریزی، بهکارگیری، سازماندهی، هدایت، ارزیابی) و رفتار مربیگری (هدایتی-اجتماعی، حمایتی-فرهنگی، رفتارهای ویژه) بود. مضامین محیطی شامل موقعیت تمرین (آموزش تکنیک، تاکتیک، افزایش آمادگی جسمانی)، ایفای نقش (معلمی، تخصصگرایی، الگو)، شرایط محیطی (شاگردان، هدف ورزش، محیط ورزش) و موقعیت مسابقه (آمادگی لجستیک برای مسابقه، راهبرد، تاکتیک، نتیجهگرایی) بود. نتیجه گیری: علاوه بر مضامینی که به فرد مربی مرتبط است، آنها نقشها، وظایف و فعالیتهای متعدد و متفاوتی دارند پس نیاز دارند همانند یک رهبر ارکستر، از دانش و هنر خود برای بسترسازی مولفههای مورد نیاز برای هر موقعیت خاص استفاده نماید.