جداسازی لرزه‌ای قائم با میراگرهای ویسکوز و ویسکوالاستیک در حالت‌های عملکردی مختلف برای کاهش پاسخ لرزه‌ای

نویسندگان

1 پژوهشکده مهندسی سازه، پژوهشگاه بین‌المللی زلزله‌شناسی و مهندسی زلزله، تهران، ایران

2 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 گروه مهندسی عمران، دانشکده فنی و مهندسی، واحد علوم و تحقیقات تهران، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

doi
چکیده

در این پژوهش، جداسازی لرزه‌ای قائم یک ساختمان به دو زیرسازه با مشخصات دینامیکی متفاوت با هدف کاهش پاسخ لرزه‌ای مورد مطالعه قرار گرفته است. برای این منظور یک قاب برشی با میراگر ویسکوز و ویسکوالاستیک به دو زیرسازه تفکیک شده و پاسخ لرزه‌ای سازه اصلی و سازه‌های جداسازی شده قائم (س.ج.ق.) برای تعداد قابل‌توجهی از نسبت‌های جرم و سختی زیرسازه‌ها نسبت به سازه اصلی، تحت تحریک زلزله‌هایی با پریود غالب کمتر از نیم ثانیه و بیشتر از نیم ثانیه محاسبه شده است. در این مطالعه دستگاه مختصات جداسازی و نمودارهای کانتوری معرفی شده که نحوه پاسخ لرزه‌ای س.ج.ق. را بیان می‌کند و بر اساس آن سه حالت جداسازی جرمی، اندرکنشی و کنترل جرمی از هم تمیز داده شده است. همچنین اثر متقابل نسبت‌های جداسازی و مشخصات میراگرهای ارتباطی شامل سختی و میرایی، بر کنترل پاسخ س.ج.ق. مورد بررسی قرار گرفته و محدوده‌های مناسبی از مشخصات میراگرها و همچنین محدوده‌های بهینه از نسبت‌های جداسازی پیشنهاد شده است. در انتها تأثیر جداسازی در یک ساختمان برشی 5 طبقه مطالعه شده است. نتایج دلالت بر آن دارد که با به‌کارگیری جداسازی قائم، کاهش پاسخ لرزه‌ای تا 40 درصد در زیرسازه نرم و حتی بیشتر از آن در زیرسازه سخت قابل دستیابی است.