تعیین رابطهی متغییرهای زیست حرکتی با ویژگی های آنتروپومتری دانشآموزان دلفان
نویسندگان
1 کارشناس ارشد آسیب شناسی ورزش- مدیر مرکز ورزش درمانی و استعدادیابی فتیان
2 استادیار فیزیولوژی ورزش دانشگاه فرهنگیان- پردیس شهید چمران تهران
3 عضو هیئت علمی دانشگاه فرهنگیان-پردیس شهید چمران
doi
چکیده
هدف از تحقیق حاضر، تعیین رابطهی متغییرهای زیست حرکتی با ویژگیهای آنتروپومتری دانشآموزان 8 تا 12سال دلفان بود. نمونه آماری شامل 44 دانشآموزان پسر غیر ورزشکار پایه سوم تا پنجم مدارس ابتدایی شهر دلفان بود. شاخصهای آنتروپومتریک (وزن، قد، دورکمر، دورلگن، دورساق، دور بازو در حالت انقباض، دور بازو آزاد، پهنای زانو، پهنای آرنج، هشت چین پوستی، شاخص توده بدن، WHR، وزن چربی و وزن بدون چربی) و مؤلفههای فیزیولوژیکی بیشینه اکسیژن مصرفی (Vo2max)، توان بیهوازی، توان انفجاری، زمان عکسالعمل، انعطاف به جلو، 36متر سرعت، جفت طرفین، قدرت پنجه، دراز نشست، بارفیکس و چابکی4*9 اندازهگیری شدند. در تجزیه و تحلیل دادهها از روش همبستگی پیرسون استفاده شد. در یافتههای پژوهش، بین Vo2max با وزن، جمع هشت چین پوستی و وزن چربی رابطهی منفی و معنی دار بود. یعنی با افزایش وزن و میزان چربی آزمودنیها Vo2max کاهش پیدا میکند. علاوه بر این ارتباط بین قد و وزن بدون چربی با Vo2max، مثبت و معنادار میباشد، یعنی با افزایش وزن بدون چربی و افزایش قد آزمودنیها، Vo2max افزایش پیدا میکند. بین وزن بدون چربی بدن با توان بیهوازی رابطهی مثبت و معنی دار بدست آمد. بدین صورت که با افزایش وزن بدون چربی، توان بیهوازی آزمودنیها افزایش یافته است. بین سایر متغییرها ارتباط معنادری یافت نشد. با استفاده از این اطلاعات پیشنهاد میشود معلمان و مربیان ورزش برنامههای تمرینی خود را بسیار دقیق و حساب شده، بدون صرف انرژی، وقت و استفاده درست از سیستمهای تمرینی مناسب جهت تقویت نقاط ضعف خود در طی فرآیند استعدادیابی استفاده نمایند.