بازتاب وضعیت بهداشت و پزشکی ایران در اسناد آرشیوی (1285- 1320ش)
نویسندگان
1 کارمند سازمان اسناد ملی ایران
doi
10.22059/jihs.2021.327790.371649چکیده
با پیروزی نهضت مشروطه دولتمردان ایران به ترویج دستاوردهای مدرن غربی توجه کردند. این تأسی جستن در زمینۀ علوم پزشکی نیز اعم از استفاده از داروهای جدید، رعایت بهداشت و ارتقای سلامت عمومی مورد توجه حکومت قاجار و اقشار تحصیلکرده بود. پژوهش حاضر با استفاده از روش تحلیلی و توصیفی درصدد تبیین بازتاب تحول تاریخی گفتمان پزشکی سنتی به مدرن در سالهای 1285 تا 1320ش است و سعی میکند اقدامات حکومت در این زمینه و مذاکرات ایران و دول خارجی در بارۀ راههای کنترل شیوع بیماریها را با تکیه بر اسناد موجود ارزیابی کند. بهطور کلی هدف این پژوهش بررسی تحول پزشکی سنتی به مدرن و کاستیهای این تحول به دلیل عدم تلفیق دو گفتمان و اهمیت تاریخی حفظ سلامت جوامع است که خود میتواند نشانۀ ترقی هر جامعهای باشد. در این دوران عرصۀ گفتمان پزشکی مدرن با تکیه بر جایگاه بیماری و بدن به اوج خود رسید، اما وجود آمرانگی در تحقق این علم و کنارگذاشتن طب سنتی عواقبی به دنبال داشت که در دورههای بعدی نمود پیدا کرد.