فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: استفاده از نسبت‌های مورد نیاز آمینو اسید والین در جیره جوجه‌های گوشتی سبب بهبود عملکرد می‌شود. هدف: این آزمایش جهت برآورد نسبت بهینه آمینو اسید والین به لایزین قابل هضم در جوجه‌های گوشتی ماده کاب 500 بر اساس شاخص عملکرد رشد انجام گرفت. روش کار: به منظور تخمین نیاز والین، آزمایشی در قالب طرح کامل تصادفی با 6 تیمار، 6 تکرار و 15 قطعه پرنده در هر تکرار انجام شد. جیره‌های‌ آزمایشی بر اساس سطوح آمینو اسیدهای قابل هضم برای تأمین تمام مواد مغذی بجز والین و لایزین فرموله شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیر‌ه‌هایی با سطوح 70/0 (جیره پایه)، 75/0، 80/0، 85/0، 90/0 و 95/0 والین به لایزین قابل هضم بود. در طول دوره آزمایش، خوراک مصرفی و افزایش وزن بدن رکوردگیری شده و ضریب تبدیل غذایی محاسبه گردید. نسبت-های بهینه والین با استفاده از مدل‌های خط شکسته برآورد شد. نتایج: شاخص‌های افزایش وزن بدن و ضریب تبدیل غذایی به طور معنی‌داری تحت تأثیر سطح والین جیره قرار گرفت و گروهی که 80/0 والین به لایزین قابل هضم دریافت کرده بود بهترین افزایش وزن و ضریب تبدیل غذایی را داشت. نسبت بهینه والین به لایزین قابل هضم با استفاده از مدل‌ خط شکسته خطی برای بیشترین افزایش وزن 76/0 و برای کمترین ضریب تبدیل غذایی 757/0 برآورد شد. همچنین، این نسبت با استفاده از مدل‌ خط شکسته درجه دو برای بیشترین افزایش وزن و کمترین ضریب تبدیل غذایی به ترتیب 784/0 و 777/0 برآورد شد. نتیجه گیری نهایی: بر اساس یافته‌های تحقیق حاضر، نسبت بهینه والین به لایزین قابل هضم در جوجه‌های گوشتی ماده کاب 78/0 می‌باشد که مطابق گزارشات اخیر در مورد نیاز والین جوجه‌های گوشتی نر می‌باشد.