اثر افزایش سطح انرژی و پروتئین جیره پیش از زایش بر آغوز و عملکرد ﺑﺮﻩﻫﺎ در گوسفند قره‌ گل

نویسندگان

1 گروه کشاورزی،دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

2 گروه کشاورزی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران

3 دانشکده کشاورزی دانشگاه پیام نور

4 دانشگاه پیام نور

5 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه پیام نور، تهران ایران

doi
10.22034/as.2025.63781.1755
چکیده

زمینه مطالعاتی: حدود 70 درصد از رشد جنین در دو ماه آخر آبستنی رخ می‌دهد، که منجر به افزایش احتیاجات مواد مغذی میش‌ها می‌شود. هدف: این آزمایش به‌منظور مطالعه اثر افزایش ﺍﻧﺮﮊی و پروتئین ﺟﻴﺮﻩ پیش از زایش ﺑﺮ کیفیت ﺁﻏﻮﺯ و عملکرد بره‌های گوسفند نژاد قره‌گل انجام شد. روش کار: آزمایشی روی 48 راس میش ﻧﮋﺍﺩ قره گل ﺩﺭ ﻣﺎﻩ پایان بارداری در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تیمار و 12 تکرار انجام شد. تیمارهای آزمایشی شامل جیره با میزان انرژی و پروتئین پیشنهاد شده NRC 2007 (تیمار 1، شاهد)، 20 درصد انرژی بیشتر (تیمار 2)، 20 درصد پروتئین بیشتر (تیمار 3) و 20 درصد انرژی و پروتئین بیشتر (تیمار 4) بود. ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎﻱ ﺧﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﻴﺶﻫﺎ یک روز پس از زایش ﻭ در بره‌ها ۲۴ ﺳﺎﻋﺖ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺗﻮﻟﺪ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷـﺪ. ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺁﻏﻮﺯ نیز ﺩﺭ 24 ﺳـﺎﻋﺖ بعد ﺍﺯ ﺯﺍﻳﺶ طی سه دوشش ﺍﻧﺪﺍﺯﻩﮔﻴﺮﻱ ﺷـﺪ. نتایج: ﻣﻴﺶﻫﺎﻱ تیمار شاهد در مقایسه با سایر تیمارها، میزان آغوز کمتری در نوبت دوشش اول تولید کردند (۰۵/۰(P<. افزایش انرژی و پروتئین جیره ﻣﻴﺶﻫﺎ ﺩﺭ پایان بارداری، موجب ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻏﻠﻈﺖ IgG و ﻻﻛﺘﻮﺯ ﺁﻏﻮز در مقایسه با تیمار شاهد شد) ۰۵/۰(P<. همچنین ﻣﻴﺶﻫﺎﻱ تیمار 4، غلظت ﺍﺳـﻴﺪﻫﺎﻱ ﭼﺮﺏ ﻏﻴﺮﺍﺳـﺘﺮﻳﻔﻴﻪ و آنتی اکسیدان بیشتری نسبت به تغذیه با جیره شاهد داشتند (۰۵/۰(P<، اما غلظت ﺑﺘﺎﻫﻴﺪﺭﻭﻛﺴﻲ ﺑﻮﺗﻴﺮﺍﺕ و گلوکز خون ﻣﻴﺶﻫﺎﻱ تیمار 4 در مقایسه با شاهد کمتر بود (۰۵/۰(P<. ﺑﺮﻩﻫﺎﻱ ﻣﻴﺶﻫﺎﻱ تغذیه شده با تیمار شاهد، ﻏﻠﻈﺖ IgG ﺧﻮﻥ و میانگین وزن تولد کمتری ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﺑﺎ سایر تیمارها داشتند) ۰۵/۰.(P< نتیجه‌گیری نهایی: فقر ﻣﺼﺮﻑ ﺍﻧﺮﮊﻱ ﺩﺭ ﻣﺎﻩ پایانی بارداری ﺿﻤﻦ اثر ﻣﻨﻔﻲ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺳﻨﺠﻪﻫﺎﻱ ﺧﻮﻧﻲ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑـﺎ ﺗﻐـﺬﻳﻪ (ﻛﺎﻫﺶ IgG ﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺑﺘﺎﻫﻴﺪﺭﻭﻛﺴﻲ ﺑﻮﺗﻴﺮﺍﺕ ﺧﻮﻥ)، ﺑﺎﻋﺚ ﻛﺎﻫﺶ ﻛﻤﻲ ﻭ ﻛﻴﻔﻲ ﺁﻏﻮﺯ ﺗﻮﻟﻴﺪﻱ ﻣﻴﺶﻫﺎ ﻭ ﻛﺎﻫﺶ ﺳﻄﺢ ﺧﻮﻧﻲ IgG ﺩﺭ ﺧﻮﻥ ﺑﺮﻩﻫﺎﻱ ﺷﻴﺮﺧﻮﺍﺭ ﻳﻚ ﺭﻭﺯﻩ می‌شود.