تبیین مصادیق امر به معروف و نهی از منکر به عنوان یک فعل اخلاقی همگانی در سازمانها
نویسندگان
1 استادیار دانشکده اقتصاد، مدیریت و علوم اجتماعی دانشگاه شیراز (نویسنده مسئول).
2 دانشجوی کارشناسی ارشد مدیریت منابع انسانی.
3 عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز.
doi
10.30497/smt.2017.2155چکیده
امر به معروف و نهی از منکر از جمله فرائضی است که در منابع دینی، بسیار مورد تأکید واقع شده؛ به نحوی که حتی جهاد در راه خدا در برابر این امر به قطرهای در برابر دریا تشبیه شده و اجرای آن سعادت و خیر جوامع بشری و رویگردانی از آن سقوط و ذلت را برای انسانها در پی دارد. هدف از نگارش این مقاله شناسایی و استخراج مصادیق سازمانی امر به معروف و نهی از منکر بوده است. جهت تحقق این امر روش فراترکیب مورد استفاده قرار گرفته و در مجموع 75 عنوان مقاله و کتاب جهت استخراج کدهای مورد نظر انتخاب شدهاند؛ سپس این کدها در قالب 10 بعد، تحت عناوین فردی، مرتبط با کارفرما، مرتبط با کارکنان، مرتبط با مشتری، مرتبط با رقبا، مرتبط با ذینفعان، مرتبط با جامعه، مرتبط با تولید، مرتبط با بازاریابی، مرتبط با حسابداری و مالی و مرتبط با فناوری اطلاعات دستهبندی شدهاند که برخی از این مفاهیم مرتبط با مباحث مطرح شده در حوزه اخلاق کسب و کار توسط اندیشمندان مختلف بوده اما برخی نیز با آنها متفاوت است. نویسندگان در انتها معتقدند که در واقع این مقاله مقدمهای جهت ورود مباحث امر به معروف و نهی از منکر به سازمانها است که میبایست در تلاشهای آتی مورد تدقیق و پژوهش جامعتری قرار گیرد.
