سنجش میزان آسیبپذیری سازهای بیمارستانها از منظر پدافند غیرعامل با مدل سلسه مراتب فازی (نمونه موردی: کلان شهر اهواز)
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
چکیده
امروزه آسیبپذیری کالبدی سکونتگاههای انسانی نسبت به حوادث طبیعی و انسانساز خطری جدی و جبرانناپذیر برای ایمنی تأسیسات حیاتی، حساس و مهم مانند بیمارستانها، مراکز کمکرسانی و دیگر تأسیسات در شهرهای پرجمعیت به ویژه کلانشهرهاست. از سویی نیاز به خدمات امدادرسانی و بهداشتی در صورت بروز بحرانها، اهمیت موضوع سنجش آسیبپذیری سازهای بیمارستانها از منظر پدافند غیرعامل را روشن میکند. هدف این تحقیق شناخت میزان آسیبپذیری سازهای بیمارستانهای شهر اهواز از منظر پدافند غیرعامل است. روش این تحقیق براساس هدف نظری-کاربردی و از نظر ماهیت و روش، توصیفی- تحلیلی است. کتابخانه، پرسشنامه و اینترنت ابزار گردآوری اطلاعات بوده و جهت تحلیل اطلاعات از نرمافزارهای اکسل، گوگل ارث، آرک جی.آی.اس، برای مدل نیز تحلیل سلسلهمراتب فازی استفاده شده است. یافتهها حاکی از آن است که میزان آسیبپذیری سازهای بیمارستانهای شهر اهواز به طور متوسط 269/0 است، بیمارستانهای منطقه چهار با 284/0 بیشترین میزان، مناطق یک و شش با 257/0 کمترین میزان آسیبپذیری سازهای را داشتهاند؛ بنابراین در میزان آسیبپذیری میان بیمارستانهای مناطق شهر اهواز تفاوت چندانی وجود ندارد و میزان آسیبپذیری تمام آنها در بازه کم (350/0-200/0) قرار دارند.