فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: با توجه به تولید مقادیر زیادی مایع شکمبه در کشتارگاه‌ها و اثرات آن بر محیط زیست، با عمل فرآوری می‌توان علاوه بر حذف آلودگی زیست محیطی آن، امکان تولید یک افزودنی خوراکی جهت استفاده در تغذیه دام را فراهم کرد. هدف: از بین بردن میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا و مواد معلق و همچنین کاهش بو با روش‌های اتوکلاو و سانتریفیوژ و همچنین بررسی ارزش تغذیه‌ای آن بعد از این انجام فرآیندها می‌باشد. روش کار: مایع شکمبه از کشتارگاه گرفته شده و بعد از صاف کردن اتوکلاو و سانتریفیوژ شده و با روش خشک کردن پاششی خشک گردید. بنابراین تیمارها شامل: 1- مایع شکمبه تازه (FRF)؛ 2 -مایع شکمبه تازه خشک شده با روش خشک کردن پاششی (SFRF)؛ 3- مایع شکمبه تازه اتوکلاو شده و خشک شده با روش خشک کردن (SAFRF)؛ 4- مایع شکمبه تازه سانتریفیوژ شده و خشک شده با روش خشک کردن پاششی (SCFRF) و 5- مایع شکمبه تازه اتوکلاو، سانتریفیوژ شده و خشک شده با روش خشک کردن پاششی (SCAFRF) بودند. نتایج :بین مایع شکمبه تازه و مایع شکمبه اتوکلاو و سانتریفیوژ و خشک شده با روش خشک کردن پاششی از نظر ترکیبات شیمیایی تفاوت آماری معنی‌داری وجود دارد (01/0>P). فعالیت آنزیم‌های کربوکسی متیل سلولاز، آویسلاز، آلفا آمیلاز و فعالیت آنزیمی تجزیه‌کنندگی کاغذ صافی در مایع شکمبه خشک شده با روش خشک کردن پاششی بیشترین بود (01/0>P). غلظت اسید بوتیریک، ایزو بوتیریک، والریک و ایزووالریک نیز به‌طور معنی‌داری تحت تأثیر اتوکلاو و سانتریفیوژ کردن قرار گرفت (01/0>P). فرآیند سانتریفیوژ در افزایش غلظت اسیدهای چرب فرار نسبت به اتوکلاو مؤثرتر بوده است (01/0>P). غلظت عناصر پر نیاز و کم‌نیاز نیز تحت تأثیر فرآیندهای اتوکلاو و سانتریفیوژ قرار گرفت (01/0>P). نتیجه‌گیری کلی: با اتوکلاو و سانتریفیوژ کردن مایع شکمبه ارزش تغذیه‌ای آن تا حدودی حفظ شده و برای کاهش میکروارگانیسم‌های بیماری‌زا و کاهش بوی این مایع قابل توصیه هستند.