تاثیر جیره های حاوی سطوح مختلف دیواره سلولی مخمر بر عملکرد تولید، کیفیت پوسته تخم مرغ و ایمنی در مرغ های مادر گوشتی
نویسندگان
1 گروه علوم دامی دانشگاه فردوسی مشهد
2 گروه علوم دامی دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22034/as.2024.59415.1724چکیده
زمینه مطالعاتی: دیواره سلولی مخمر بطور عمده از مانان الیگوساکارید و بتاگلوکان تشکیل شده است. هدف: این آزمایش به بررسی اثرات استفاده از سطوح مختلف دیواره مخمر بر عملکرد تولید، کیفیت پوسته تخم مرغ و ایمنی در مرغ های مادر گوشتی پرداخته است. روش کار: بدین منظور 100 قطعه مرغ مادر گوشتی و 25 قطعه خروس پدر گوشتی (سویه راس 308) 54 هفته تهیه و بطور تصادفی در 5 تیمار و 5 تکرار با 25 واحد آزمایشی (4 مرغ و یک خروس در هر واحد) توزیع شدند. تیمارهای آزمایشی شامل 1- تیمار شاهد (فاقد دیواره مخمر ساکارومایسس سرویزیه) و تیمارهای 2 تا 5 به ترتیب حاوی 5/0، 1، 5/1 و 2 گرم در کیلوگرم خوراک مخمر ساکارومایسس سرویزیه بود. طول دوره آزمایش 12 هفته بود که به 3 دوره (سن 57-54، 61-58 و 65-62 هفته) تقسیم بندی شد. نتایج: تیمارهای آزمایشی اثرات معنی داری بر تغییرات وزن بدن و وزن تخم مرغ های تولیدی نداشتند. درصد تولید تخم مرغ در دوره اول، دوم و سوم آزمایش در تیمارهای دریافت کننده 1، 5/1 و 2 گرم در کیلوگرم خوراک بطور معنی داری افزایش یافت. همچنین ضخامت و مقاومت پوسته تخم مرغ تحت تاثیر تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. تعداد تخم مرغ های شکسته و بدفرم در گروه های تغذیه شده با 1، 5/1 و2 گرم در کیلوگرم دیواره مخمر سلولی بطور معنی داری کمتر از گروه شاهد بود. تیتر آنتی بادی مربوط به ویروس گامبرو نیز در گروه های دریافت کننده 1، 5/1 و 2 گرم در کیلوگرم بیشتر از گروه شاهد بود. نتیجه گیری نهایی: بطور کلی بهترین سطح استفاده از دیواره مخمر 1 گرم در کیلوگرم خوراک بود که در مرغ های مادر گوشتی اثرات مثبتی بر عملکرد و ایمنی مرغ های تخمگذار داشت.