برنامهریزی رفاه اجتماعی تابآور، دلالتهای راهبردی و اعتباربخشی یک مدل ترکیبی برای اقتصاد مقاومتی
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه امام صادق علیه السلام
2 دانشجوی دکتری جامعه شناسی توسعه اقتصادی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم تحقیقات.
doi
10.30497/smt.2016.1948چکیده
افزایش تنشها و مخاطرات طی نیمقرن گذشته خصوصاً در حوزه مالی و اقتصادی، اثرگذاری مستقیمی بر رفاه زندگی بشر داشته است. بر همین مبنا علاوه بر اینکه مطالعه و تحقیق برای کنترل و مدیریت این تنشها در قالب مباحث مربوط به تابآوری و مقاومسازی اقتصادی از اهمیت ویژهای برخوردار گشته، لزوم و ضرورت ورود این ادبیات به حوزه سیاستگذاری و برنامهریزیهای رفاهی نیز قابل درک است. به این معنی که امروز جهت نیل به مدلهای جامعتر و کاملتر رفاه، ورود ادبیات تولیدشده در حوزه تابآوری اقتصادی در برنامهریزی و سیاستگذاریهای رفاهی لازم و ضروری خواهد بود. بر اساس همین ضرورت، هدف مقاله پیش رو پاسخ به این پرسش است که آیا از نظر اساتید و دانشمندان ادبیات تابآوری اقتصادی و صاحبنظران حوزه رفاه اجتماعی نقاط اشتراک و تلاقی میان دو ادبیات برنامهریزی رفاه اجتماعی و تابآوری اقتصادی وجود دارد؟ نقاط تلاقی و یا مؤلفههای مشترکی که میتوانند همزمان نیازها و خواستههای هر دو عرصه را پاسخ دهد، کدامها هستند؟ به همین منظور با استفاده از فن مصاحبههای عمیق با متخصصین و تحلیل این اطلاعات به روش تحلیل دادهبنیاد این نتیجه حاصل شد که اشتراک مفهومی بالای نظری در شاخصها و مدلهای مفهومی دو حوزه مورد تأیید خبرگان است. همچنین حاصل این تطبیق ارائه یک مدل مفهومی ترکیبی به نام لگام- PEOPLES اعتباربخشیشده و تکمیلشده با نظر متخصصان ایرانی دو حوزه است که این امکان را فراهم میکند که نهتنها متخصصان و سیاستگذاران این دو عرصه با همزبانی و اشتراک هدف دست به ساختن مدلهای ترکیبی توأمان بزنند، بلکه ورود سیاستهای کلی اقتصاد مقاومتی به عرصه برنامهریزی رفاه اجتماعی را ممکن، عملی و لازم میسازد.
