بررسی اثر مصرف بافر پوشش‌دار بر قابلیت هضم خوراک وفراسنجه‌های سلامت انتهای دستگاه گوارش در اسب‌های بالغ مصرف کننده کنسانتره زیاد

نویسندگان

1 گروه علوم دامی، پردیس کشا.رزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 گروه علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 گروه علوم دامی، دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

doi
10.22034/as.2025.59959.1727
چکیده

چکیده در این آزمایش اثر مصرف بافر پوشش‌دار در اسب‌های مصرف کننده کنسانتره زیاد در مقایسه با مصرف بافر خام بر قابلیت هضم خوراک، فرآسنجه های خونی، غلظت اسیدهای چرب فرار و pH مدفوع در اسب‌های بالغ مصرف کننده مقادیر کنسانتره بالا اندازگیری گردید. این پژوهش بر روی 18 رأس اسب بالغ که به سه گروه و شش تکرار تقسیم شدند انجام شد. به هریک از گروه‌ها یک تیمار آزمایشی در قالب طرح کاملا تصادفی اصلاح شده اختصاص یافت. طول دوره آزمایش 28 روز (هفت روز دوره عادت دهی و 21 روز نمونه گیری) بود. جیره روزانه مرسوم باشگاه با افزایش سطح کربوهیدرات‌های غیرساختاری به عنوان خوراک پایه انتخاب شد و تیمارها شامل: 1- خوراک پایه(شاهد)، 2- خوراک پایه همراه با 100 گرم بافر خام ، 3- خوراک پایه همراه با 240 گرم بافر پوشش دار بود. نمونه خوراک، خون و مدفوع جهت آنالیز فراسنجه‌های موردنظر در طول دوره نمونه گیری، اخذ گردید و سپس جهت آنالیز شیمیایی و محاسبه قابلیت هضم خوراک به آزمایشگاه ارسال گردید. با توجه به نتایج به دست آمده مشخص شد که مصرف بافر پوشش‌دار بر قابلیت هضم پروتئین، قابلیت هضم فیبر نامحلول در شوینده خنثی، pH مدفوع، غلظت نیتروژن اوره‌ای خون و مقدار کل اسیدهای چرب فرار تأثیر معنی‌داری (05/0< P) دارد. با این وجود مقدار ماده خشک مصرفی تحت تأثیر مصرف تیمارهای آزمایشی قرار نگرفت. در نهایت براساس نتایج این آزمایش مشخص شد که مصرف بافر پوشش دار می تواند موجب جلوگیری از بروز اسیدوزیس انتهای دستگاه گوارش می‌شود که نتیجه آن کاهش بروز سایر ناهنجاری‌ها مانند لنگش که عامل اصلی کاهش عملکرد در اسب‌های ورزشی محسوب می‌گردد.