اثر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل ویتامین E بر برخی نروتروفین ها در بافت هیپوکامپ موش های صحرایی

نویسندگان

1 استادیار، مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

2 دانشجوی دکتری، مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

3 استادیار، مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران (نویسنده مسئول)

4 استادیار، مرکز تحقیقات طب ورزشی، واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف آباد، ایران

doi
10.22038/mjms.2024.24467
چکیده

مقدمه: بیماری پارکینسون (PD) با اختلال در نروتروفین ها همراه است. مطالعات قبل تاثیر مطلوب تمرین و برخی آنتی اکسیدان ها را گزارش نموده اند. اما اثر همزمان آنها هنوز به خوبی شناخته نشده است. لذا هدف مطالعه حاضر بررسی اثر هشت هفته تمرین هوازی همراه با مکمل ویتامین E بر برخی نروتروفین ها در بافت هیپوکامپ موش های صحرایی مبتلا به پارکینسون بود.روش کار:  در این مطالعه تجربی 40 سر موش صحرایی نر نژاد اسپراگو-داولی (سن 14-16 ماه و وزن 250 تا 270 گرم) پارکینسونی شده mg/kg 2 رزرپین (Rse) به گروه­های (1) pd، (2) AT، (3) VE و (4) AT+VE تقسیم شدند. جهت بررسی اثرات Res بر متغیر­ها تعداد 8 سر موش صحرایی در گروه کنترل سالم (HC) قرار گرفتند. تمرین هوازی به مدت هشت هفته، پنج جلسه در هفته و هر جلسه مدت 15-48 دقیقه با سرعت 10-24 متر بر دقیقه انجام شد. VE نیز روزانه mg/kg 30 به صورت خوراکی مصرف شد. برای تجزیه و تحلیل داده­ها از آزمون آنالیز واریانس یک­راهه و آزمون تعقیبی توکی استفاده شد (05/0≥P).نتایج: مقادیر بیان ژنی BDNF و NGF در گروه های VE، AT و VE+AT به طور معنی داری بیشتر از گروه PD بود (001/0=P). همچنین افزایش این دو نورتروفین در گروه AT+VE به طور معنی داری بیشتر از گروه های VE و AT بود (001/0=P).نتیجه گیری: با توجه به نتایج این مطالعه به نظر می رسد اگرچه تمرین هوازی و ویتامین E هر کدام به تنهایی موجب بهبود بیان نروتروفین ها می گردد. با این حال این دو مداخله می توانند از مسیر های مشترک اثر یکدیگر را در بیان نروتروفین ها در شرایط مدل سازی بیماری پارکینسون تقویت کنند.