اثر دوزهای مختلف مخلوط اسانس های نعناع فلفلی، آویشن و رزماری در جیره پرواری بر فراسنجه های تخمیر شکمبه

نویسندگان

1 گروه علوم دامی ، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی

2 گروه علوم دامی ، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی،

3 گروه علوم دامی ، دانشکده علوم و مهندسی کشاورزی، دانشگاه رازی،

doi
10.22034/as.2022.48689.1633
چکیده

زمینه‌ مطالعاتی و هدف: این بررسی برای ارزیابی اثر دوزهای مختلف سه مخلوط اسانس‌های نعناع فلفلی، آویشن و رزماری بر فراسنجه‌های تولید گاز در شرایط برون‌تنی انجام شد. روش کار: اسانس‌ها در سه سطح 150، 300، 450 میکرولیتر با سه نسبت مختلف شامل A= (2 : 3 : 1)، B= (3 : 1 : 2) و =C (1 : 2 : 3) مخلوط شدند و سپس اثر دوزهای مختلف (6، 12، 18 میکرولیتر) از این سه ترکیب بر فراسنجه‌های تخمیر مورد مطالعه قرار گرفت. مایع شکمبه از سه رأس گوسفند قبل از تغذیه صبح از طریق فیستولای شکمبه به دست آمد. اثر مخلوط اسانس‌ها بر تولید گاز و کینتیک تولید گاز با انکوباسیون 125 میلی‌گرم از هر نمونه در ساعات 2، 4، 6، 8، 12، 24، 36، 48، 72 و 96بررسی شد. همچنین، در آزمایش دیگری با انکوباسیون نمونه‌ها طی 24 ساعت، تولید گاز و تولید متان برآورد شد. نتایج: افزودن مخلوط اسانس‌ها در دوزهای مختلف سبب کاهش تولید گاز نسبت به گروه شاهد شد (05/0>P) و بیشترین کاهش در مخلوط C مشاهده شد. از طرفی مخلوط اسانس‌ها بیشترین اثر کاهشی را در دوز 18 میکرولیتر بر تولید گاز داشتند (05/0>P). پتانسیل تولید گاز (فراسنجه B) با افزودن مخلوط اسانس‌ها نسبت به گروه شاهد کاهش یافت (05/0>P) و بیشترین کاهش مربوط به مخلوط C بود (53/19 در مقابل 82/11) در‌حالی‌که نرخ تخمیر و فاز تأخیر افزایش یافت (05/0>P). تولید گاز بعد از 24 ساعت و تولید متان با دوز بالای مخلوط B کاهش یافت (05/0<P). نتیجه‌گیری نهایی: نتایج نشان داد که دوز 18 میکرولیتر با کاهش کل تولید گاز و مخلوط B با دوز 18 میکرولیتر با کاهش تولید متان پتانسیل تغییر تخمیر شکمبه را دارند.