روند و وضعیت تغییر تکنولوژی در صنعت طیور گوشتی ایران

نویسندگان

1 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز

2 گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تبریز

3 گروه اقتصاد کشاورزی، دانشگاه تبریز

4 گروه اقتصاد کشاورزی دانشگاه تبریز

doi
10.22034/as.2022.47696.1628
چکیده

زمینه مطالعاتی: رشد فزاینده جمعیت و افزایش تقاضا برای فراورده‌های کشاورزی منجمله محصولات پروتئینی نظیر گوشت مرغ از طرفی و محدودیت منابع تولید، ارتقاء بهره‏وری عوامل تولید را به صورت یک ضرورت درآورده است. هدف: از آنجایی که تغییر تکنولوژی یکی از مولفه‌های اساسی تغییر بهره‏وری محسوب می‌شود مطالعه‏ حاضر با هدف ارزیابی روند و ماهیت تغییر تکنولوژی در صنعت طیور گوشتی ایران صورت گرفت. روش‌کار: بدین منظور داده‏های مورد نیاز مربوط به 27 استان در طی دوره‏ی زمانی 96-1375 از نتایج سرشماری واحدهای مرغداری گوشتی جمع‏آوری گردید. از همین‌رو تابع هزینه ترانسلوگ به همراه سیستم معادلات سهم هزینه با استفاده از داده‏های پانلی به روش سیستم معادلات به ظاهر نامرتبط (SURE) برآورد گردید. نتایج: یافته‌ها نشان داد که به طور متوسط مقدار تغییر تکنولوژی خنثی و غیر خنثی به ترتیب معادل 93/0 و 26/0- و تغییر تکنولوژی ناشی از مقیاس برابر 28/2- بدست آمد. همچنین نرخ تغییر تکنولوژی در واحدهای مرغداری کشور 61/1- درصد است، یعنی تغییر تکنولوژی در طول زمان باعث کاهش هزینه تولید محصول گوشت مرغ گردیده است. از آنجایی که کشش هزینه کوچک‏تر از یک (معادل 37/0) بدست آمد، بنابراین تولید محصول با پدیده بازده صعودی نسبت به مقیاس و لذا وجود صرفه اقتصادی روبرو می-باشد. نتیجه‌گیری نهایی: بنابر نتایج این تحقیق تغییر تکنولوژی در جهت استفاده بیشتر از دان طیور بوده است؛ به‏عبارت دیگر تغییر تکنولوژی در صنعت مرغداری گوشتی ایران، انرژی‏اندوز و کاراندوز می‏باشد. بهره‌مندی صنعت طیور از نمادهای نوین تکنولوژی و اتخاذ تدابیر برای افزایش مقیاس تولید در واحدهای مرغداری گوشتی استان‌های مختلف کشور پیشنهاد می‏شود.