واکاوی نتایج سیاست دولت ج.ا. ایران بر توانمند‌سازی و امید به زندگی زنان افغان ساکن در ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری رشته علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده علوم سیاسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،

3 استادیار گروه علوم سیاسی، دانشکده حقوق، الهیات و علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 دانشیار گروه علوم قرآن و حدیث، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.

doi
10.22070/iws.2024.18241.2325
چکیده

از مهم‌ترین موضوعات در مطالعات زنان افغان بررسی وضعیت توانمند‌سازی و امید به زندگی آنان است. مطابق با منویات امام خامنه‌ای، سیاست جمهوری اسلامی ایران حمایت از مردم شریف افغانستان به‌خصوص زنان افغان است. پژوهش حاضر درصدد مطالعۀ نقش توانمند‌سازی زنان افغان ساکن ایران در افزایش امید به زندگی و نیز ارائه راهکارهایی کارآمد است. با توجه به اینکه زنان افغان، زنان سخت‌کوش و مقاومی هستند و نیز درصد قابل توجهی از جمعیت مهاجران در ایران را تشکیل می‌دهند. از این رو پرداختن به مسئلۀ توانمند‌سازی و امید به زندگی زنان افغان ساکن ایران امر لازم و ضروری است. رویکرد این پژوهش کیفی و روش آن گراندد تئوری (نظریه زمینه‌ای) است و از 20 نفر از زنان افغان تحصیل کرده و شاغل مصاحبه به عمل آمده است. با تحلیل روایت مشارکت‌کنندگان، 89 مقوله فرعی و 6 مقوله اصلی و یک مقوله هسته تحت عنوان باور به قوی کردن خود برای تغییر برساخت شد؛ یافته‌ها نشان دهندۀ آن است که زنان و دختران افغانستانی ساکن ایران با دو دسته توانمندی یعنی توانمندی‌های بهبود کیفیت امید به زندگی (خود‌اتکایی و اطمینان خاطر، جرئت دستیابی به هدف و عملی ساختن خواسته‌ها) و همچنین توانمندی‌های افزایش انگیزه (آگاهی از نقش خود در خانه و خانواده، تعامل با دیگران و رویارویی با دشواری‌ها) مواجه هستند که این موارد ارتباط عمیقی با امید به زندگی دارد.