تفسیر لاگلین از اندیشه اوکشات در حقوق عمومی؛ با تأکید بر مفهوم سنت و رویه
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 استادیار گروه حقوق عمومی دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22054/qjpl.2024.76323.2937چکیده
جریان پیوند لاگلین و اوکشات از نگاه بومی، غیرهنجاری و عملگرایانه به قانون اساسی شروع میشود. از نظر لاگلین، روند شکلگیری و تغییر قانون اساسی را با تفسیر رویههای حکومت و از منظر غیرهنجاری، متناسب با نظام سیاسی و حقوقی، باید پی گرفت. لاگلین، اوکشات را بهعنوان مهمترین نماینده مکتب محافظهکاری در نظر میگیرد. از نظر او، اندیشههای اوکشات نظریهای نظاممند از رفتار و سیاست انسانی است و لاگلین انتقادات اوکشات بر عقلگرایی و تأکید او بر دانش عملی یا سنتی را برجسته میکند و از اندیشه او در باب سیاست بهعنوان یک سنت رفتار وام میگیرد. آنچه در این نوشتار مورد تأکید است توجه لاگلین به خوانش خاص اوکشات از مفهوم سنت و رویه است که به گمان نویسندگان، همین خوانش، الهامبخش طرح نظریه «حقوق عمومی به مثابه سنت» از جانب لاگلین است. لاگلین با توجه به دریافتی که اندیشه اوکشات دارد، حقوق عمومی را یک سنت میداند که در بستر خاص زمان و مکان شکل میگیرد و گویای فرهنگ خاص یک جامعه سیاسی است. بر این اساس تاکید لاگلین بر رویه حکومت و جریان انطباق تدریجی ترتیبات حقوق عمومی مطابق با تغییرات شرایط اجتماعی و سیاسی، بی آنکه متأثر از هنجارها باشد، به شدت یادآور تأکید اوکشات بر سیاست بهعنوان یک سنت رفتار است.