فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: آغوز به‎دلیل وجود مواد مغذی و عوامل ایمنی‎زا، در توانایی انتقال ایمنی به نوزاد نشخوارکنندگان حائز اهمیت می‎باشد. هدف: به‌منظور بررسی تأثیر محدودیت خوراکی در دوره انتقال بر روند تغییر ترکیبات آغوز و همچنین برای ارزیابی امکان انتقال ایمنی از طریق آغوز با استفاده از دستگاه رفرکتومتر دیجیتال این آزمایش انجام شد. روش کار: از تعداد ۲۰ رأس میش آبستن (لری- بختیاری و ترکی- قشقایی) دنبه‎دار در دو گروه شاهد (۱۰n=) و محدودیت خوراکی (۱۰n =) استفاده شد. پس از سازگاری، در دوره پیش از زایش (۵- تا ۱-)حیوانات گروه شاهد با ۱۰۰ درصد و گروه محدودیت در همین بازه طی هفته‌های اول تا پنجم مطالعه به ترتیب و به‌صورت هفتگی با ۱۰۰، ۵۰، ۶۵، ۸۰، و 100 درصد جیره پیشنهادی تغذیه شدند. بعد از زایمان نیز همین برنامه تغذیه‎ای تکرار گردید. نمونه خون میش‎ها به‌صورت هفتگی در طول دوره آزمایش و نمونه‎های آغوز و خون بره‎ها در زمان‌های صفر (روز زایمان)، ۱، ۱۲، ۲۴، ۳۶، ۴۸ و ۷۲ ساعت پس از زایمان گرفته شد. درصد بریکس تمام نمونه‏ها و همچنین ترکیبات اصلی آغوز اندازه‎گیری شد. داده‎ها با استفاده از رویه Mixed Model نرم‌افزار SAS ارزیابی شدند. نتایج: محدودیت خوراکی موجب کاهش درصد بریکس خون میش‎ها نسبت به گروه شاهد شد(۰۵/۰>P). بین درصد بریکس خون بره‎ها تفاوت معنی‌داری در دو گروه مورد آزمایش مشاهده نشد (۰۵/۰<P). روند تغییر چربی آغوز در هر دو گروه بدون تغییر بود (۰۵/۰<P). درصد لاکتوز، پروتئین، مواد جامد بدون چربی و چگالی آغوز در ابتدای زایمان بالا ولی در هر دو گروه از ساعت ۱۲ روند کاهشی را آغاز کرد (۰۵/۰>P). نتیجه‌گیری کلی: روند تغییر ترکیبات آغوز و مقدار بریکس در گوسفندان دنبه‎دار با دیگر دام‏ها متفاوت بوده و به نظر می‌رسد دام‎ها در تلاش هستند که در حداقل زمان ممکن مواد مورد نیاز را از طریق آغوز به نوزادان خود انتقال دهند.