شناخت محتوای قرارداد روانشناختی در اعضای هیئت علمی (مورد مطالعه: دانشگاه فردوسی مشهد)
نویسندگان
1 دانشیار گروه مدیریت دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد
2 عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 دانشجوی دکتری مدیریت رفتار سازمانی گروه مدیریت دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد (نویسنده مسئول)
4 استاد گروه مدیریت دانشکده علوم اداری و اقتصاد دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.30497/smt.2013.1703چکیده
قرارداد روانشناختی -که معمولاً در مقابل قرارداد رسمی مطرح میگردد- عبارت است از مجموعه باورهایی درباره اینکه کارکنان و سازمان چه چیزی به یکدیگر، عرضه و چه چیزی از یکدیگر دریافت میکنند. پژوهش حاضر در پی شناخت محتوای قراردادهای روانشناختی در اعضای هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد با استفاده از راهبرد آمیخته با تقدم مرحلۀ کیفی بر کمی است. در مرحله کیفی با نمونهگیری نظری با چهل نفر از اعضای هیئت علمی، مصاحبههای نیمهساختاریافته صورت گرفت و برای تحلیل آنها از روش تحلیل مضمون استفاده شد. در مرحله کمی، تعهدات بهدستآمده با استفاده از مضامین شکلدهنده آنها در قالب پرسشنامه در اختیار نمونهای 305 نفری از اعضای هیئت علمی قرار گرفت و با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی، بررسی شد. دادههای این در نهایت، یازده تعهد برای دانشگاه و هفت تعهد برای اعضای هیئت علمی ذیل قراردادهای روانشناختی احصاء گردید. نتایج نشان میدهد که رعایت عدالت در برخوردها، ایجاد امنیت شغلی و حمایت و پشتیبانی از اعضای هیئت علمی، مهمترین تعهدات دانشگاه و اعتلای نام دانشگاه، حضور و فعالیت فراتر از تکالیف موظف اداری و بهبود و ارتقای سطح آموزش در دانشگاه، مهمترین تعهدات اعضا برشمرده شدهاند.
