بررسی رابطه بین دورکاری با رضایت شغلی با نقش میانجی تکنواسترس و انگیزش شغلی در دوره همه گیری کرونا
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی،گروه روانشناسی، واحد بیله سوار، دانشگاه آزاد اسلامی، بیله سوار، ایران.
2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشکده ادبیات وعلوم انسانی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.(نویسنده مسئول)
doi
10.22038/mjms.2024.25578چکیده
مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین دورکاری با رضایت شغلی با نقش میانجی تکنواسترس و انگیزش شغلی در دوره همه گیری کرونا (مطالعه موردی: سازمان بهزیستی رشت) در سال 1401 انجام شد.روش کار: این پژوهش توصیفی از نوع همبستگی میباشد و جامعه آماری این تحقیق کلیه کارکنان سازمان بهزیستی استان گیلان در سال 1401-1400 بودند؛ و از این بین200 نفر با روش نمونه گیری دردسترس انتخاب شدند و به پرسشنامه های دورکاری سازمانی احمدی (1391)، رضایت شغلی پال اسپکتور (1985)، تکنو استرس راگوناتان وهمکاران(2008) و پرسشنامه انگیزش شغلی هاکمن و اولدهام(1976) پاسخ دادند. داده ها با آزمون ضریب همبستگی پیرسون و روش الگویابی معادلات ساختاری به رویکرد تحلیل مسیر با نرم افزار نسخه 24 تحلیل شد و برای تحلیل میانجی از روش بوت استرپ در برنامه ماکرو پریچر و هایز استفاده شد.نتایج: نتایج تحلیل داده ها نشان داد که ضریب مسیر دور کاری بر رضایت شغلی اثر مثبت و معناداری دارد (001/0P<، 537/0=β). ضریب مسیر دور کاری برتکنواسترس اثر منفی و معناداری دارد (001/0P<، 335/0- =β) و ضریب مسیر دورکاری برانگیزش شغلی اثر منفی و معناداری دارد (001/0P<، 284/0- =β). ضریب مسیر انگیزش شغلی بر رضایت شغلی اثر منفی و معناداری دارد (001/0P<، 229/0- =β). ضریب مسیر تکنواسترس(استرس فنی) بررضایت شغلی اثر منفی و معناداری دارد (001/0P<، 551/0- =β).نتیجه گیری: بنابراین تکنواسترس در رابطه بین دور کاری و رضایت شغلی نقش میانجیگری دارد. همچنین انگیزش شغلی در رابطه بین دور کاری و رضایت شغلی نقش میانجیگری دارد. با توجه به نتایج پیشنهاد میشود که مدیران ارشد سازمان برای بالا رفتن انگیزه کارکنان و کاهش استرس در آنان به نیازها و تقویت انگیزش شغلیشان توجه کنند.