ارزیابی و مقایسه روشهای عارضهیابی سازمان با رویکرد AHP فازی
نویسندگان
1 استاد گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس
2 دانشجوی دکتری مدیریت تحقیق در عملیات، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده مدیریت و اقتصاد، دانشگاه تربیت مدرس (نویسنده مسئول)
3 دانشجوی کارشناسی ارشد معارف اسلامی و مدیریت صنعتی، گروه مدیریت صنعتی، دانشکده معارف اسلامی و مدیریت، دانشگاه امام صادق (ع)
doi
10.30497/smt.2013.1706چکیده
امروزه، وجود نظام جامع ارزیابی عملکرد، ضرورتی حائز اهمیت برای سازمانهای دولتی و خصوصی است و البته کثرت مدلهای ارزیابی عملکرد، سازمانها را در انتخاب مدل بهینه با مشکل مواجه میسازد. هدف از این مقاله، مطالعه تطبیقی مهمترین مدلهای عارضهیابی سازمانی است. در این پژوهش، پنج مدل از برجستهترینِ این مدلها، شامل مدلهای EFQM، BSC، دمینگ، مالکوم بالدریج و همچنین جایزه کیفیت ایران در مواجهه با یکدیگر، ارزیابی، و بر اساس معیارهای احصاءشده از ادبیات موضوع و با استفاده از روش AHp فازی، مقایسه و اولویتگذاری میشوند. معیارهای مؤثر در ارزیابی این مدلها با مرور ادبیات تحقیق، احصاء شده و به تأیید خبرگان و استادان حوزه مدیریت عملکرد و مدیریت کیفیت رسیده است. مرور مبانی و فلسفه مدلها نشان میدهد که مدل دمینگ، پایه اصلی کلیه مدلها و مطرحکننده اصلی ایدههای اولیه در توسعه آنها بوده است؛ لیکن نتایج تحقیق، حاکی از آن است که بر اساس معیارهای مذکور، مدلهای BSC و EFQM، رتبه بهتر و فاصله زیادتری از سایر مدلها دارند؛ در بین این دو مدل نیز مدل BSC با تفاوت اندکی، اولویت بیشتری در مجموع نظرات خبرگان داشته است. مدلهای مالکوم بالدریج و جایزه کیفیت ایران نیز نمرات نزدیکی دارند؛ و البته مدل مالکوم بالدریج رتبه بهتری دارد؛ و در نهایت، مدل دمینگ، کمترین امتیاز را کسب نموده است.