آرایه مشاکله و چالش ترجمه قرآن کریم ( همراه با نقد و بررسی هفت ترجمه از قرآن کریم )

نویسندگان

1 عضو هیات علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم

2 عضو هیات علمی دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم

doi
10.30473/prl.2021.54749.1774
چکیده

هدف از این پژوهش بررسی انواع آرایه مشاکله در قرآن کریم،روش ترجمه صحیح آن و بررسی موردى عملکرد مترجمان شیوه تحت اللفظی،معنایی و تفسیری در ترجمه آن می‌باشد.به این منظور از روش توصیفی – تحلیلی استفاده شد.این آرایه هفتاد و هفت بار در قرآن کریم به شیوه تحقیقی و تقدیری وارد شده است که ترجمه نادرست گاهی منجر به ایجاد شبهه در ذهن مخاطب می‌شود.بدین منظور پنج نمونه از این موارد انتخاب و ضمن بیان معنای واقعی آنها ،ترجمه‌ه ارزیابی شد. بهترین روش برای ترجمه این پدیده زبانی بهره‌گیری از روش تفسیری است البته بدین شرط که ابتدا معنای ظاهری لفظ ذکر گردد سپس معنای مقصود به صورت توضیح تفسیری در پرانتز یا کروشه آورده شود تا از طرفی زیبایی و تاثیر آرایه از بین نرود و از طرفی دیگر از ایجاد شبهه جلوگیری شود.نامناسب‌ترین شیوه ترجمه برای این شیوه بیان،ترجمه تحت اللفظی است.مترجمان محترم در سایه ترجمه این آرایه، یک شیوه مناسب که در سرتاسر قرآن کریم بدان پایبند باشند اتخاذ نکرده‌اند که بیانگر عدم یک روش صحیح مشخص در نزد ایشان می‌باشد.لذا پیشنهاد می‌شود مترجمان محترم در ارائه ترجمه‌های جدید یا تجدید چاپ ترجمه خویش در ترجمه این آرایه دقت بیشتری کرده و به شیوه مناسب ترجمه نمایند.