روششناسی راهبردهای تدبر در قرآن کریم: استقرایی از پژوهشهای میانرشتهای مدیریت اسلامی در دهه اخیر
نویسندگان
1 استادیار دانشکده معارف اسلامی و مدیریت دانشگاه امام صادق علیه السلام
doi
10.30497/smt.2011.160چکیده
مطالعات میانرشتهای با تأکید بر علوم اسلامی، عرصهای است که طی سالهای گذشته، توجه بسیاری از دانشمندان و محققان را جلب کرده است. البته، یکی از مسائل عمده برای محققانی که وارد این عرصه شدهاند، روش و فرایند پژوهش است. معرفی و تبیین روشی متقن و اتکاپذیر در پژوهشهای میان رشتهای مدیریت اسلامی با تأکید بر منبع غنی و ارزشمند قرآن کریم، هدف اصلی این پژوهش است. بدین منظور، ضمن بررسی اجمالی مفاهیم تدبر و تفسیر قرآن و روشها و گرایشهای عمده تفسیری در علوم قرآنی، مطالعات میانرشتهای مدیریتی با صبغه قرآنی طی دهه اخیر، بررسی و راهبردهای پژوهش تدبر در قرآن، با تأکید بر پژوهشهای مدیریتی تبیین شد. راهبردهای پژوهش تدبر در قرآن شامل راهبرد آیهمحور، راهبرد سیاقمحور، راهبرد سورهمحور، راهبرد داستانمحور و راهبرد مسئلهمحور است که به نحو استقرایی از دل پژوهشهای مدیریت اسلامی دهه گذشته، استخراج شدهاند. هر یک از راهبردهای مذکور، کارکردها، فرایند و نقاط قوت و ضعفی دارد که در این مقاله، بدانها توجه شده است. بدین ترتیب، میتوان ادعا کرد که راهبرد تدبر در قرآن، فرآیند واحدی ندارد بلکه بر اساس هدف و مسئله پژوهش، تسلط و مهارت و زمانِ در اختیار پژوهشگر میتوان راهبردهای متمایزی را استخدام کرد. نهایتاً اینکه اعتبار پژوهشهای تدبر در قرآن، موضوعی است که در این مقاله با تأکید بر دو محور اتقان و افاده و سؤالات متناظر و روشهای ارزیابی آنها، بررسی شده است.