فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: اختلال شخصیت مرزی از آن دسته اختلالاتی است که روند زندگی عادی مبتلایان را دچار آسیب نموده و آنان را با افکار خودکشی مواجه می‌سازد. بر این اساس پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان‌تحلیل‌گری با رویکرد پویایی- ارتباط بر افکار خودکشی و خودانگاره نوجوانان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی انجام شد.روش کار: پژوهش حاضر کاربردی، از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش را نوجوانان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مراجعه کننده به مراکز مشاوره و روان­درمانی شهر تهران در طی 6 ماهه دوم در سال 1402 تشکیل دادند. در این پژوهش تعداد 32 نوجوان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با شیوه تصادفی در گروه­های آزمایش و گواه جایدهی شدند (16 نفر در گروه آزمایش و 16 نفر در گروه گواه). افراد حاضر در گروه آزمایش روان‌تحلیل‌گری با رویکرد پویایی- ارتباط را طی هشت هفته در شانزده جلسه 90 دقیقه‌ای دریافت نمودند. در این پژوهش از پرسشنامه افکار خودکشی (STQ)، پرسشنامه خودانگاره (SCQ) و پرسشنامه اختلال شخصیت مرزی (BPDQ) استفاده شد. داده‌های با تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان داد که روان‌تحلیل‌گری با رویکرد پویایی- ارتباط بر افکار خودکشی (0001/0>P) و خودانگاره (0001/0>P) نوجوانان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی تأثیر معنادار دارد.نتیجه گیری: بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان چنین نتیجه گرفت که روان‌تحلیل‌گری با رویکرد پویایی- ارتباط با متمرکز شدن دقیق و کامل روی عواطف بیمار، استفاده از اظهارات همدلانه، انعکاس کلمات بیمار، تمرکز کردن روی تجربه مملو از عاطفه، کاوش نشانه­های جسمی درونی، بازتعریف خود و پذیرش تجربه می‌تواند به عنوان یک روش کارآمد جهت کاهش افکار خودکشی و بهبود خودانگاره نوجوانان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی مورد استفاده قرار گیرد.