جامعهشناسی جهانیشدن و تحولات روششناختی (با تأکید بر جهان- محلیگرایی روششناختی)
نویسندگان
1 دکتری جامعه شناسی سیاسی دانشگاه رازی
2 دانشیار علوم سیاسی دانشگاه رازی
3 دانشیار روابط بینالملل، دانشگاه رازی.
doi
10.22070/iws.2022.5234.1894چکیده
امروزه پویشهای جهانیشدن نه تنها ساحت عینی زندگی اجتماعی جوامع، بلکه ساحت نظری و روششناختی علوم اجتماعی در تحلیل و تبیین پدیدههای اجتماعی را نیز متحول کرده است؛ به عبارت دیگر پویاییهای رایج در جهانی شدن، مقیاسهای قدیمی تحلیل پدیدهها در درون قلمرو علوم اجتماعی را بی اعتبار ساخته است. در این راستا، اتخاذ چشمانداز روش شناسانه جدید، برای مطالعه پدیدهها و موضوعات اجتماعی از اهمیت حیاتی برخوردار شده است؛ بنابراین سوال اصلی پژوهش این است که در عصر جهانیشدن، اهمیت و ضرورت کاربست «جهان-محلیگرایی روششناختی» در تحلیل پدیدههای اجتماعی و سیاسی چیست؟ فرضیه متناسب با سوال پژوهش این است که «جهان- محلیگرایی روششناختی» فراتر از ملیگرایی روششناختی و جهانگرایی روششناختی، ابزارهای تفسیری و تحلیلی جدیدی برای فهم پدیدههای اجتماعی در اختیار دانشپژوهان سیاسی و اجتماعی قرار میدهد. یافتههای پژوهش نشان میدهند که در چارچوب جهان- محلیگرایی روششناختی، این امکان و فرصت به وجود خواهد آمد تا دو پدیده جهانی و محلی را همزمان و در یک رابطه دیالکتیکی با هم مورد بررسی و تبیین قرار دهیم. در این تحقیق، جهان محلی- گرایی روششناختی به عنوان متغیر مستقل و فهم پدیدههای اجتماعی به عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شده است.