جامعه‌شناسی جهانی‌شدن و تحولات روش‌شناختی (با تأکید بر جهان- محلی‌گرایی روش‌شناختی)

نویسندگان

1 دکتری جامعه شناسی سیاسی دانشگاه رازی

2 دانشیار علوم سیاسی دانشگاه رازی

3 دانشیار روابط بین‌الملل، دانشگاه رازی.

doi
10.22070/iws.2022.5234.1894
چکیده

امروزه پویش­های جهانی‌شدن نه تنها ساحت عینی زندگی اجتماعی جوامع، بلکه ساحت نظری و روش‌شناختی علوم اجتماعی در تحلیل و تبیین پدیده­های اجتماعی را نیز متحول کرده است؛ به عبارت دیگر پویایی­های رایج در جهانی شدن، مقیاس­های قدیمی تحلیل پدیده­ها در درون قلمرو علوم اجتماعی را بی ‌اعتبار ساخته است. در این راستا، اتخاذ چشم‌انداز روش شناسانه جدید، برای مطالعه پدیده­ها و موضوعات اجتماعی از اهمیت حیاتی برخوردار شده است؛ بنابراین سوال اصلی پژوهش این است که در عصر جهانی‌شدن، اهمیت و ضرورت کاربست «جهان-محلی­گرایی روش­شناختی» در تحلیل پدیده­های اجتماعی و سیاسی چیست؟ فرضیه متناسب با سوال پژوهش این است که «جهان­­- محلی­گرایی روش‌شناختی» فراتر از ملی­گرایی روش‌شناختی و جهان­گرایی روش‌شناختی، ابزارهای تفسیری و تحلیلی جدیدی برای فهم پدیده­های اجتماعی در اختیار دانش‌پژوهان سیاسی و اجتماعی قرار می‌دهد. یافته­های پژوهش نشان می‌دهند که در چارچوب جهان- محلی­گرایی روش‌شناختی، این امکان و فرصت به وجود خواهد آمد تا دو پدیده جهانی و محلی را هم‌زمان و در یک رابطه دیالکتیکی با هم مورد بررسی و تبیین قرار دهیم. در این تحقیق، جهان ­محلی­- گرایی روش‌شناختی به عنوان متغیر مستقل و فهم پدیده­های اجتماعی به عنوان متغیر وابسته در نظر گرفته شده است.