اثر جایگزینی سیلاژ ذرت با کاکتوس بیخار بر مصرف خوراک، قابلیت هضم مواد مغذی، برخی متابولیتهای خونی و رفتارهای تغذیهای میش
نویسندگان
1 گروه علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
2 عضو هیات علمی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
4 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان
doi
10.22034/as.2021.43898.1599چکیده
زمینه مطالعاتی: اقلیم خشک ایران، استفاده از گیاهان آبکارآمد در تغذیه نشخوارکنندگان را به یک ضرورت تبدیل نموده است. کاکتوس بیخار که بهعنوان کاکتوس علوفهای نیز شناخته میشود، ازجمله گیاهانی است که در این راستا میتواند موردتوجه قرار گیرد. هدف: این آزمایش بهمنظور بررسی تأثیر جایگزینی سیلاژ ذرت با کاکتوس علوفهای بر قابلیت هضم، تخمیر شکمبهای و برخی فراسنجههای خونی و رفتاری میشهای نژاد عربی انجام گرفت. روش کار: تعداد 21 رأس میش عربی با وزن زنده 1± 37 کیلوگرم در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تیمار به مدت 30 روز مورداستفاده قرار گرفتند. تیمارهای آزمایشی شامل کنترل و جیرههای حاوی 10 و 20 درصد کاکتوس علوفهای جایگزین شده با سیلاژ ذرت بودند. نتایج: مقدار مصرف ماده خشک، ماده آلی و الیاف نامحلول در شوینده خنثی در تیمار حاوی 20 درصد کاکتوس نسبت به شاهد کمتر بود (05/0>P). در جیره حاوی 20 درصد کاکتوس، قابلیت هضم ظاهری ماده آلی در مقایسه با شاهد افزایش یافت. غلظت نیتروژن آمونیاکی، pH شکمبه و جمعیت پروتوزوآ در تیمار حاوی 20 درصد کاکتوس نسبت به شاهد افزایش یافت (05/0>P). مدتزمان مصرف خوراک به ازای گرم ماده خشک مصرفی در گوسفندان تغذیهشده با کاکتوس در مقایسه با کنترل بالاتر بود. در جیرههای حاوی کاکتوس، سرعت مصرف غذا و مقدار غذای مصرفی در هر بار در مقایسه با کنترل کاهش یافت (05/0>P). گوسفندان تغذیهشده با جیره حاوی 20 درصد کاکتوس مدتزمان کوتاهتری را در مقایسه با گروه کنترل، صرف نشخوار کردن نمودند. نتیجهگیری نهایی: استفاده از 20 درصد کاکتوس موجب کاهش ماده خشک مصرفی شد ولی در سطح 10 درصد جایگزینی سیلاژ ذرت با کاکتوس بیخار، تاثیر منفی مشاهده نشد. بر اساس نتایج پژوهش حاضر میتوان سیلاژ ذرت را تا سطح 10 درصد ماده خشک جیره با کاکتوس علوفهای جایگزین نمود.