فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: استفاده از ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس در جیره غذایی جوجه‌های گوشتی به‌عنوان یک ماده‌خوراکی جدید و مفید، ، ممکن است شاخص‌های عملکردی را بهبود دهد. هدف: این تحقیق به منظور ارزیابی اثرات افزودن سطوح مختلف ریزجلبک اسپیرولینا پلاتنسیس بر عملکرد، خصوصیات لاشه و ترکیب جمعیت میکروبی سکوم جوجه‌های گوشتی طراحی شد. روش کار: تعداد۳۰۰ قطعه جوجه گوشتی نر یکروزه سویه راس ۳۰۸ در قالب طرح کاملاً تصادفی به ۵ تیمار آزمایشی با ۶ تکرار و ۱۰ قطعه جوجه در هر تکرار اختصاص داده شد. تیمارهای آزمایشی شامل سطوح مختلف صفر (شاهد)، ۲۵/۰، ۵۰/۰، ۷۵/۰و ۱ درصد پودر خشک جلبک اسپیرولینا پلاتنسیس در جیره پایه بودند. جیره پایه بر اساس دانه ذرت-کنجاله سویا بوده و همه جیره‌ها نیز بر اساس انرژی و پروتئین یکسان تنظیم و به مدت 42 روز در اختیار پرندگان قرار گرفت. نتایج: نتایج آزمایش نشان داد که مصرف خوراک پرندگان در دوره-های آغازین، رشد، پایانی و کل دوره تحت تأثیر سطوح افزودن ریزجلبک قرار نگرفت )۰۵/۰<P)، ولی مصرف ۱ درصد ریزجلبک در کل دوره، موجب افزایش وزن بدن و کاهش ضریب تبدیل خوراک در مقایسه با گروه شاهد گردید (۰۵/۰>P). بررسی میکروبی سکوم در انتهای دوره آزمایشی نیز نشان داد که با افزایش سطح جلبک میزان جمعیت اشریشیاکلی در سکوم جوجه‌های گوشتی، به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه شاهد کاهش یافت (۰۵/۰>P). بازده لاشه و سینه نیز درجوجه‌های تغذیه شده با سطوح ۷۵/۰و ۱ درصد ریزجلبک به‌طور معنی‌داری نسبت به گروه شاهد افزایش یافت (۰۵/۰>P) به‌طوریکه راندمان لاشه در سطوح 75/0 و 1 درصد جلبک، به ترتیب 5 و 4/4 درصد و راندمان سینه در سطوح 75/0 و 1 درصد جلبک به ترتیب 37/11 و 4/10 درصد نسبت به گروه شاهد بهبود یافت. به طور کلی استفاده از سطح ۱ درصد ریزجلبک اسپیرولینا در جیره غذایی جوجههای گوشتی می‌تواند منجر به کاهش جمعیت اشریشیاکلی سکوم و بهبود عملکرد رشد، بازده لاشه و وزن نسبی عضلۀ سینه جوجه‌های گوشتی گردد.