اولویتبندی عوامل کلیدی موفقیت در TQM برای کاهش شکاف عملکردی با استفاده از AHP فازی؛ مطالعة موردی: یک شرکت صنعتی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مدیریت صنعتی
2 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشیار، دانشگاه فردوسی مشهد.
doi
10.30497/smt.2010.149چکیده
این تحقیق بهدنبال پاسخ به این سؤال است که برای بهبود وضع فعلیِ کیفیت جامع در صنعت در دست مطالعه، چه بخش یا بخشهایی از آن در اولویت بهبود قرار دارند. برای این منظور، ابتدا مؤلفهها و زیرمؤلفههای مؤثر بر کیفیت جامع در این صنعت، شناسایی و سپس وضع موجود این عناصر و اهمیت آنها تعیین شده است. برای تعیین مؤلفهها و زیرمؤلفهها، از عوامل کلیدی موفقیت در مدیریت کیفیت جامع استفاده شده است. همچنین با استفاده از روش دلفی برای متناسبسازی این عوامل با صنعت در دست مطالعه، توافق جمعی خبرگان اخذ شد. سپس، با استفاده از AHP گروهی-فازی، وزن مؤلفهها و زیرمؤلفهها تعیین شد. علاوه بر این، پرسشنامه ارزیابی وضع موجود را تیم جامعتری تکمیل کرد. در این تحقیق، بهطور کلی چهار مؤلفه و شانزده زیرمؤلفه بررسی شدند. پس از تعیین وزن عناصر از سویی و شکاف آنها از سوی دیگر، با محاسبة شکاف موزون، اولویت بهبود تعیین شد و زیرمؤلفههای کار تیمی، مشارکت کارکنان و پاداش در اولویت اول تا سوم قرار گرفتند.
