رویکرد چندسطحی و کاربرد آن در نظریهپردازی سازمان
نویسندگان
1 عضو هیأت علمی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری مدیریت بازرگانی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران.
doi
10.30497/smt.2009.129چکیده
نظریهپردازان سازمانی از دیرباز با طرح نظریههای کاربردی و نظری به دنبال حل مسائل سازمانی و بسط و توسعه دانش سازمانی هستند. رویکرد متعارف نظریهپردازی، پدیدههای سازمانی را یا در سطح خرد (نظریههای رفتاری OB) و یا در سطح کلان (نظریههای سازمانی OT) بررسی میکند و قادر نیست تأثیر بالا به پایین و پایین به بالای پدیدهها را مورد توجه قرار دهد. رویکرد چندسطحی بهعنوان یک پارادایم و روش نوظهور قادر است پدیدههای سازمانی را چندسطحی دیده و همزمان تأثیر پدیده مورد مطالعه را در سطح بالاتر و تأثیر عوامل سطح بالاتر را در پدیده مورد مطالعه تحلیل کند. نظریهپردازی چندسطحی با تعیین نوع ساخت یا ساختهای پدیده مورد مطالعه شروع میشود و بعد از تعیین نوع رابطه میان ساختها در قالب مدل چندسطحی، نوبت به تعیین روش نمونهگیری و طرح تحلیل میرسد. این مقاله از طریق مطالعات اسنادی، روش نظریهپردازی چندسطحی را شناسایی کرده و در قالب یک الگو فرایندی کاربردی ارائه کرده است. برای تبیین دقیقتر این رویکرد، قبل از پرداختن به فرایند نظریهپردازی چندسطحی، چیستی و چرایی آن در قالب مفهوم، مبانی معرفتشناختی و اصول نظریهپردازی ارائه میشود.
