فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: ضایعات سیب‌زمینی محصول شرایط نامناسب محیطی، برداشت نامناسب، تغییرات فیزیولوژیکی، آسیب توسط حشرات و آفت وغیره است. ضایعات تازه سیب‌زمینی یک سوبسترای ایده‌آل برای تولیدات بیوهیدروژن بوده و طی روند تخمیر ساده با به کار بردن مایع شکمبه صاف شده (میکروارگانسیم‌های مایع شکمبه) حاصل از ضایعات کشتارگاهی و اضافه کردن منبعی از نیتروژن غیر پروتئینی آهسته رهش، می‌تواند یک محصول فرعی با ارزش پروتئینه مورد استفاده قرار گیرد. هدف: این مطالعه در دو بخش که بخش اول تولید ماده زیستی با استفاده از پتانسیل میکروارگانسیم‌های مایع شکمبه به همراه منبع نیتروژن غیرپروتئینی آهسته رهش برای تبدیل زیستی ضایعات سیب‌زمینی بوده وبخش دوم آزمایش‌ها روند تولید گاز، قابلیت هضم پروتئین خام و کل دستگاه گوارش بخش جامد حاصل از محیط کشت تخمیری به روش آزمایشگاهی تلی و تری اصلاح شده (هولدن) را مورد ارزیابی قرار داد. روش کار: مایع شکمبه از کشتارگاه تهیه‌شده و پس از صاف کردن با مقدار ثابت 400 میلی‌لیترعاری از بافر به ضایعات سیب زمینی با مقدار ثابت 200 گرم همراه با سطوح مختلف (5/1، 3 و 5/4) گرم نیتروژن از منبع نیتروژن غیرپروتئینی آهسته رهش داخل مخزن‌های 2 لیتری دستگاه Daisy در چهار تکرار اضافه شده و به مدت 24 ساعت در دمای 39 درجه سلسیوس انکوبه شد. بعد از اتمام انکوباسیون pH محتویات اندازه گیری وجهت جداسازی بخش جامد از مایع ،محتویات توسط توری چهارلایه صاف گردید. داده‌ها در طرح کاملاً تصادفی مورد آنالیز قرار گرفت. نتایج: عصاره اتری و الیاف نامحلول در شوینده خنثی ماده حاصل شده در سطح 5/1 گرم نیتروژن غیرپروتئینی آهسته رهش بالاترین میزان را نشان داد. میزان پروتئین بخش جامد حاصل از انکوباسیون در گروه‌های آزمایشی به طور معنی داری (05/0>P) بیشتر از گروه کنترل بود و بیشترین میزان مربوط به سطح 3 گرم نیتروژن از منبع نیتروژن غیر پروتئینی آهسته رهش (23/27%) بود. در حضور میکروارگانسیم‌های شکمبه پس از تخمیر، ضایعات سیب‌زمینی همراه با 5/1 گرم نیتروژن از منبع نیتروژن غیرپروتئینی آهسته رهش بیشترین تجزیه پذیری (33/81%) را طی 24 ساعت انکوباسیون داشت (05/0>P). pH محیط کشت تخمیری گروه‌های آزمایشی از 60/4 گروه ضایعات سیب‌زمینی بهمراه میکروارگانسیم‌های شکمبه تا 43/7 سطح 5/4 گرم نیتروژن از منبع نیتروزا نوسان داشت (05/0>P). نتیجه‌گیری نهایی: بر اساس نتایج مطالعه حاضر، میکروارگانسیم‌های مایع شکمبه به همراه یک منبع نیتروژن غیر پروتئینی می‌تواند در تبدیل زیستی ضایعات سیب‌زمینی جهت افزایش ارزش غذایی و تولیدماده خوراکی جدید پروتئینی مورد استفاده قرار گیرد.