بکارگیری رویکرد کیفی فراترکیب برای شناسایی عوامل اصلی ارتقای سطح استدلال حرفه‌ای در حسابرسی

نویسندگان

1 استادیار گرو ه حسابداری، واحد تهران شمال، دانشگا ه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 استادیار گروه حسابداری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری گروه حسابداری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 استادیار، گروه حسابداری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22034/jmaak.2024.78039.4415
چکیده

این مقاله با هدف شناسایی عوامل اصلی ارتقای سطح استدلال حرفه ای در حسابرسی با محوریت عوامل روانی حرفه ای مؤثر بر قضاوت حرفه ای و شک و تردید حسابرسان به انجام رسیده است. نوع پژوهش توصیفی-پیمایشی است. شیوه گردآوری داده‌ها با استفاده از بررسی اسناد بوده، و رویکرد و جهت گیری این مقاله استقرایی و بنیادی می باشد. با استفاده از رویکرد فراترکیب 253 مقاله علمی و پژوهشی معتبر مورد بررسی قرار گرفتند و در نهایت 42 مقاله برای استخراج عوامل روانی حرفه ای مؤثر بر قضاوت حرفه ای و شک و تردید حسابرسان انتخاب شدند. پس از شناسایی 75 کد اولیه پس از تحلیل دقیق 25 عامل اصلی ارتقای سطح استدلال حرفه ای در حسابرسی با محوریت عوامل روانی حرفه ای مؤثر بر قضاوت حرفه ای و شک و تردید حسابرسان شناسایی و استخراج شدند. این عوامل شامل منفعت طلبی، سطح فرسودگی شغلی، تصمیم گیری درست و اثربخش، پایبندی سازمانی، مطلوبیت کاری، بهداشت روانی، کیفیت تعاملات سازمانی، سطح درون گرایی، رفتارها و تفکرهای کنترلی، هوش درون فردی ، خردورزی حسابرسان، سبک تفکر اجرایی، تاب آوری فردی، استقلال شخصیتی و فکری، فشار شغلی، مهارت تحمل ابهام، نگرش و ویژگی های فردی، ارزش های شخصی، مدیریت استرس، سطح تعارض در محیط کاری، منفی نگری حسابرس، فرصت طلبی های شخصی، ویژگی های شخصیتی مطلوب، خطاهای ادراکی و سطح تمرکز و آرامش می باشد.