بررسی تأثیر استفاده از آنتی‌ژن‌های سوماتیک نماتود مارشالاژیا مارشالی بر التیام زخم‌های تمام ضخامت پوستی در موش

نویسندگان

1 دانش آموخته دکترای عمومی دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشیار گروه علوم درمانگاهی دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد

3 دانشیار گروه پاتوبیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد

4 استاد گروه پاتوبیولوژی دانشکده دامپزشکی دانشگاه فردوسی مشهد

doi
10.22038/mjms.2022.62760.3684
چکیده

مقدمه: کرم‎ها پاسخ‎های‎ای‎منی نوع دوم را فعال می‎کنند که منجر به ترشح سایتوکاین‎های IL4,1L13. می‎گردند و‎ای‎ن سایتوکاین‎ها منجر به محافظت میزبان از طریق ترمیم بافت، کنترل التهاب و دفع کرم‎ها می‎گردند. مطالعه حاضر به منظور بررسی تأثیر‎ استفاده از آنتی­ژن­های سوماتیک نماتود مارشالاژیا مارشالی بر التیام زخم­های تمام ضخامت پوستی در موش صورت گرفت.روش‌کار: در‎ای‎ن مطالعه تعداد 72 قطعه موش به گروه A، B، C و D تقسیم شدند. زیرگروه­های A آنتی ژن با دوز µg 40 به ازای هر موش، زیرگروه­های B آنتی­ژن با دوز µg 20 به ازای هر موش، زیرگروه­های C ادجوانت آلوم دریافت نمودند و زیر گروه­های D به عنوان کنترل منفی در نظر گرفته شدند. 24 ساعت پس از‎ای‎جاد زخم­ها، موش­های گروه آزمایش با آنتی­ژن و ادجوانت آلوم به صورت تزریق زیرپوستی در چهار طرف زخم تحت درمان قرار گرفتند. جهت ارزیابی ژئومتریک در روز­های صفر، 1، 3، 6، 9، 12، 15، 18، 21، تصاویر دیجیتال تهیه شد. عکس­های حاصل با نرم افزار Image J مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج: اختلاف معنی داری از نظر درصد انقباض زخم و التیام زخم و میزان نفوذ سلول­های آماسی در گروه درمانی با دوز µg 20 از آنتی­ژن مشاهده شد)05/0 ≥ P )نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان می­دهد که کاربرد آنتی ژن­های سوماتیک نماتود مارشالاژیا مارشالی با دوز µg 20 به صورت تزریق زیرپوستی سبب تسریع روند التیام زخم می­شود.