ارایه مدل اثر هوش هیجانی بر تمایل حسابرسان به افشاگری تقلب با در نظر گرفتن نقش میانجی متغیرهای دموگرافیک
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد بندرگز،دانشگاه آزاد اسلامی، بندرگز، ایران.
2 گروه حسابداری، واحد دماوند، دانشگاه آزاد اسلامی، دماوند،ایران
3 گروه حسابداری، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران
4 استادیار گروه حسابداری ، واحد شهر قدس ،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.
doi
10.22034/jmaak.2025.23947چکیده
این پژوهش از بعد هدف ارائه مدلی جهت تبیین اثر هوش هیجانی بر تمایل به تمایل حسابرسان به افشاگری تقلب با در نظر گرفتن نقش میانجی متغیرهای دموگرافیک است. پژوهش از نظر روش، کاربردی و از بُعد روش، توصیفی همبستگی می باشد. جامعه آماری شامل حسابرسان شاغل در مؤسسات حسابرسی، عضو جامعه حسابداران رسمی و سازمان حسابرسی در سال 1401 می باشد. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی سیبریا شرینگ (2006) و به منظور سنجش تمایل حسابرسان به افشاگری تقلب (متغیر وابسته) از پرسشنامه تیلور و کورتیس (2009) استفاده شد. پرسشنامه تیلور و کورتیس (2009) بر اساس سه سناریوی فرضی در زمینه حسابرسی طراحی شده است. در هر سناریو پرسش شونده را در وضعیتی قرار می دهد که نسبت به افشاگری تقلب عملی سؤال برانگیز تصمیم گیری نماید. بر اساس یافته های پژوهش بین هوش هیجانی و تمایل به تمایل حسابرسان به افشاگری تقلب رابطه معنادار و مثبت است و از طرفی دیگر بین متغیر های میانجی با متغیر وابسته، تاثیر سن و سطح تحصیلات تایید گردید و جهت رابطه با سن به صورت مثبت و معنادار برآورد شد یعنی حسابرسان دارای سن و هوش هیجانی بالاتر، تمایل به افشاگری تقلب بالاتر است، همچنین این رابطه با سطح تحصیلات به صورت منفی و معنادار گزارش شد. منطبق با نتایج استخراج شده افشاگری تقلب یک ساز و کار مؤثری برای کشف رسواییهای مالی است و می توان در گزینش حسابرسان سن و سطح تحصیلات را به عنوان عوامل تاثیر گذار مد نظر قرار داد.
