ارزیابی قابلیتهای محوری منابع انسانی دانشگاه امام صادق(ع) براساس تئوری منبعمحور (مدل VRIO)
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد مدیریت بازرگانی، دانشگاه امام صادق علیه السلام، تهران، ایران.
2 استادیار دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
doi
10.30497/smt.2008.119چکیده
مدیران و پژوهشگران منابع انسانی بر این اعتقاد خود، که کارکرد منابع انسانی نقش مهمی در عملکرد سازمان ایفا میکند، پافشاری دارند و از منابع انسانی بهعنوان مهمترین دارایی سازمانها یاد میکنند. در واقع، بیشتر گزارشهای سالانه سازمانها بر اینکه کارکنان یک سازمان مهمترین دارایی آن هستند، تصریح میکنند، اما بسیاری از تصمیمهای سازمانی این باور را منعکس نمیسازد. در این مقاله، زمینه و نقش منابع انسانی دانشگاه امام صادق(ع) در کسب قابلیتهای محوری بررسی میشود، همچنین در مورد نگاه منبعمحور به آن بحث میشود و چارچوبهای ارزش، کمیابی، تقلیدپذیری و حمایت و استفاده سازمانی (VRIO) برای تجزیه و تحلیل منابع انسانی مورد تجزیه و تحلیل قرار خواهند گرفت. البته باید یادآور شد که با توجه به سنخ فعالیت این سازمانها (دانشگاهها) منظور از منابع انسانی، اساتید و دانشجویان آن است.
