اعتبارسنجی نشانگر‌ها و ابعاد پایداری سازمانی در دانشکده‌های مدیریت دانشگاه‌های دولتی تهران

نویسندگان

1 دانشگاه خوارزمی

doi
10.22067/pmt.v11i2.71531
چکیده

یک سازمان پایدار سازمانی است که تحت شرایط پرفشار به‌طور عالی، مأموریت خود را ایفا نموده و انجام‌وظیفه می­نماید. سازمان­ پایدار ظرفیت انطباق سریع با موقعیت­های تازه و غیرمنتظره را دارد. هدف پژوهش حاضر اعتبارسنجی نشانگر­ها و ابعاد پایداری سازمانی در دانشکده­های مدیریت دانشگاه­های دولتی تهران بود. پژوهش حاضر پیمایشی از نوع مقطعی و از لحاظ هدف یک پژوهش­ کاربردی است. جامعه پژوهش، کلیه اعضای هیئت‌علمی گروه­های آموزشی مختلف مدیریت از دانشکده­ های مدیریت دانشگاه­های دولتی تهران و نمونه 226 عضو هیئت‌علمی  مدیریت با استفاده از روش نمونه­ گیری خوشه ­ای دومرحله ­ای و به‌صورت در دسترس و اجرا با ابزار استاندارد پایداری سازمانی و یک و سات­کلیف (2001)، برای نخستین بار در ایران، در سال 1394 بود. پرسشنامه پایداری سازمانی روایی و پایایی مطلوبی ارائه داد. با توجه به ماهیت مطالعه، روش­های تحلیل آماری، تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی و برازش الگو بود. یافته ­ها نشان داد سازه پایداری سازمانی شامل ابعاد حساسیت داشتن به عملکرد، دغدغه ذهنی با شکست، تعهد به انعطاف ­پذیری، تخصص­ گرایی و احترام به خبرگان، و عدم تمایل به ساده ­سازی تفاسیر است. نتایج بیانگر لزوم ایجاد فرهنگ امنیت، سیستمی با پاداش مشوق ­انگیز، توجه به نیروی جایگزین، پذیرش پدیده تغییر، توجه به انعطاف ­پذیری، تشویق خطرپذیری، تصمیم­ گیری، بهبود و استمرار آموزش، و توجه به اثرات ایجاد یک سازمان پایدار است.