تحول در مواجهه گفتمانی در جمهوری اسلامی ایران مواجهه پساسیاسی، آنتاگونیستی، یا آگونیستیک
نویسندگان
1 استادیار گروه اندیشه سیاسی پژوهشکده امام خمینی(ره) و انقلاب اسلامی
doi
10.22070/iws.2019.4230.1758چکیده
هویت، تشخص و مرزبندیهای گفتمانی تنها در تمایز و تفاوتهای گفتمانی است که شکل میگیرد. در واقع گفتمانهای مختلف یک رابطه دوسویه با یکدیگر دارند. از سویی در تمایز و تخالف با یکدیگر تهدیدکننده یکدیگر هستند و از سوی دیگر تنها در تمایز و در غیریتسازی با یکدیگر است که متمایز میشوند؛ لذا هویت بخش یکدیگر هستند. در درون فراگفتمان جمهوری اسلامی ایران نیز از ابتدای انقلاب تا کنون گفتمانها و خردهگفتمانهای متعددی حضور داشتهاند. هدف این پژوهش مواجهه این گفتمانها با یکدیگر، سنخشناسی مواجهات گفتمانی و بررسی تحولات در رقابتها و مواجهات گفتمانی است. در این مسیر از روش گفتمانی «لاکلا و موفه» استفاده میشود. در سنخشناسی نیز از نظریه موفه در مورد انواع مواجهات و رقابتهای گفتمانی استفاده شده است. موفه انواع مواجهات را به سه نسخه پساسیاسی، آگونیستیک و آنتاگونیستی تقسیمبندی میکند. یافتههای مقاله نشان میدهد که در میان گفتمانهای درون جمهوری اسلامی از دهه شصت تا کنون هر سه نوع مواجهه وجود داشته است که مواجهه پساسیاسی در دهه 60، مواجهه اگونیستیک در دهه 70، و مواجهه آنتاگونیستی در دهه 80 غلبه داشته است.