تبیین روابط میان خودکارآمدی اخلاقی، بیتفاوتی اخلاقی و حرفهای گرایی حسابرس
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه حسابداری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 گروه حسابداری، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 گروه حسابداری، واحد کرج،دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران.
doi
10.22034/jmaak.2026.79146.4726چکیده
حرفهایگرایی حسابرسان به عنوان یکی از جوانب کلیدی در تضمین کیفیت خدمات حسابرسی و افزایش اعتبار آن در جوامع مختلف شناخته شدهاست. به گونهای که این مفهوم به فرآیندها و رفتارهایی اشاره دارد که باعث اعتبار و کیفیت بالای خدمات حسابرسان میشود. در پژوهش حاضر به تبیین روابط میان خودکارآمدی اخلاقی، بیتفاوتی اخلاقی و حرفهای گرایی حسابرس پرداختهشد. پژوهش حاضر از نظر هدف از نوع تحقیقات کاربردی و از جهت بررسی روابط بین متغیرها در میان تحقیقات توصیفی-پیمایشی است. جامعه آماری پژوهش حاضر حسابرسان شاغل در مؤسسات حسابرسی عضو جامعه حسابداران رسمی و سازمان حسابرسی بودند که با توجه به تعداد اعضای جامعه که نامحدود در نظر گرفته شد با استفاده از جدول کرجسی و مورگان تعداد 384 نفر به روش شیوه نمونهبرداری در دسترس برای توزیع پرسشنامه انتخابگردیدند. در پژوهش حاضر برای گردآوری دادهها از پرسشنامه استاندارد استفاده شد که روایی و پایایی آن مورد سنجش واقع گردید. به منظور آزمونهای آماری از نرم افزار SPSSو PLS استفاده شده است. نتایج به دست آمده از آزمون مدل تحقیق نشان داد که خودکارآمدی اخلاقی حسابرسان شاغل در مؤسسات حسابرسی بر بیتفاوتی اخلاقی آنها تأثیر منفی و معناداری دارد. بیتفاوتی اخلاقی حسابرسان شاغل در مؤسسات حسابرسی بر حرفهایگرایی آنها تأثیر منفی و معناداری دارد. خودکارآمدی اخلاقی حسابرسان شاغل در مؤسسات حسابرسی بر حرفهایگرایی آنها تأثیر مثبت و معناداری دارد. هر چند نقش میانجی بیتفاوتی اخلاقی در رابطه بین خودکارآمدی اخلاقی و حرفهای گرایی حسابرس مورد تأیید قرار نگرفت.
