فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی: در روده ‏ی کوچک ارتفاع پرز‏ها، عمق کریپت، اندازه ضخامت بافت پوششی و نسبت ارتفاع پرز به عمق کریپت، نقش قابل توجهی در مراحل نهایی هضم و جذب مواد مغذی از دستگاه گوارش دارند. هدف: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر استفاده بافر بی‏کربنات یا باکتری مگاسفرا السدنی به عنوان تنظیم کننده ها‏ی pH بر هیستومورفومتری و هیستوپاتولوژی روده ‏ی کوچک و بزرگ بره‌های پرواری در حین تغذیه مقدار زیاد کنسانتره انجام شد. روش کار: در آزمایش حاضر از 24 رأس بره نر عربی ۱ ± 4 ماهه با وزن 15/3 ± 9/23 کیلوگرم در قالب طرح کاملا تصادفی با 3 تیمار و 8 تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل 1- جیره ‏ی شاهد 2- جیره ‏ی شاهد + بافر بی‏کربنات سدیم 3- جیره ‏ی شاهد + باکتری مگاسفرا السدنی و مخمر ساکرومایسیس سرویسیه (باکتری-مخمر) بودند. جهت بررسی‌های بافت شناسی روده ‏ها، از بخش میانی سه ناحیه ‏ی دئودنوم، ژژنوم و ایلئوم و بخش میانی روده ‏ی بزرگ (کولون)، قطعاتی جدا شدند. نتایج: ارتفاع پرز، عمق کریپت و مساحت پرز دئودنوم در تیمار باکتری–مخمر از سایر تیمارها بیشتر بود (05/0P<). ضخامت لایه عضلانی در تیمار بافر نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود (05/0P<). عرض پرزهای دئودنومی در تیمارهای بافر و باکتری-مخمر از تیمار شاهد بیشتر بود و در تیمار باکتری-مخمر نسبت به تیمار شاهد معنی ‏داری بود (05/0P<). اختلاف معنی ‏داری بین شاخص‏ های بافتی ژژنوم در تیمارها مشاهده نشد. ارتفاع پرزهای ایلئومی درتیمارهای بافر و باکتری- مخمر از تیمار شاهد بیشتر بود و در تیمار باکتری-مخمر نسبت به تیمار شاهد معنی ‏داری بود (05/0P<). عمق کریپت و مساحت پرز ایلئوم در تیمار باکتری–مخمر نسبت به سایر تیمارها بیشتر بود (05/0P<). نتیجه گیری نهایی: در مقایسه با شاهد، مصرف عوامل تنظیم کننده‏ ی pH از نظر هیستوپاتولوژی باعث کاهش آسیب‏ های بافتی نظیر نفوذ سلول‌های التهابی تک هسته‌ای، نکروز پرزها و هایپرپلازی پلاک ‏های پی‏یر در روده ‏ی کوچک و روده ‏ی بزرگ و در نتیجه‌ی آن بهبود ساختار بافتی و کاهش آسیب‏ های بافتی در روده ‏های کوچک و بزرگ شد.