کیفیت گزارشگری مالی و استانداردهای اخلاقی ارائه دهندگان اطلاعات مالی
نویسندگان
1 مربی، گروه حسابداری، دانشکده کسب و کار و اقتصاد، دانشگاه خلیج فارس، بوشهر، ایران.
2 استاد، گروه حسابداری، دانشکده علوم اقتصادی و اداری، دانشگاه مازندران، مازندران، ایرا ن
doi
10.22034/jmaak.2026.24339چکیده
با توجه به خلأ موجود در پژوهشهای پیشین از جنبه همه جانبه نبودن شاخص ارزیابی کیفیت اطلاعات و هم از زاویه بررسی گزینشی استانداردهای اخلاقی متولیان امر گزارشگری مالی و ناتوانی در بررسی همه جانبه مبانی استنباط اخلاقی، این پژوهش با مد نظر قرار دادن حتی الامکان تمامی شاخص ها و پیامدهای کیفیت اطلاعات در قالب مدل شبکه ای تحلیل پوششی داده ها و همین طور تمامی طبقات مبانی استنباط اخلاقی به عنوان رویکردهای تصمیم گیری اخلاقی که عمدتاً منشعب از دو شاخه کلی غایت شناسی و وظیفه شناسی هستند، بررسی همه جانبه ای از نقش استانداردهای اخلاقی تهیه کنندگان و ارائه کنندگان اطلاعات در کیفیت اطلاعات گزارشگری مالی توسط آنها با کمک مدل سازی معادلات ساختاری مبتنی بر رویکرد حداقل مربعات جزئی انجام داده است. نتایج پژوهش حاصل از تحقق هدف پژوهش نشان از پذیرش فرضیات اول، دوم و ششم و رد فرضیات سوم، چهارم و پنجم داشت. این نتایج حاکی از این است که کیفیت گزارشگری مالی شرکتها متأثر از میزان باورپذیری رویکردهای منفعتگرایی، عملگرایی و غیراخلاقی است اما تحت تأثیر رویکردهای وظیفهشناسی، تفسیری و مذهبی نیست. به بیان روشنتر، کیفیت گزارشگری مالی با افزایش سطح اعتقاد به رویکرد تصمیمگیری اخلاقی منفعتگرایی و رویکرد غیراخلاقی افزایش مییابد و با افزایش سطح اعتقاد به رویکرد تصمیمگیری اخلاقی عملگرایی کاهش مییابد. بهطور خلاصه، کیفیت گزارشگری مالی متضمن اولویت دادن به منافع اجتماعی به جای منافع فردی است و اخلاق حسابداری هم چیزی جز این نیست
