فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این آزمایش به منظور مقایسه مقدار سلنیوم و ویتامین E توصیه شده در NRC و ARC به دو روش خوراکی و تزریقی بر برخی از متابولیت‌های خونی، قابلیت‌هضم، عملکرد و شاخص‌های رشد گوساله‌های هلشتاین انجام شد. جهت اجرای این آزمایش از 25 راس گوساله نر شیرخوار هلشتاین با میانگین وزنی7/2±40 و سن5±20 روز و سطح دریافت سلنیوم و ویتامین E به‌ترتیب 3/0 میلی‌گرم و 40 واحدبین‌الملل (طبق توصیه NRC) و 1/0 میلی‌گرم و 15 واحدبین‌الملل (طبق توصیه ARC) در قالب یک طرح کاملا تصادفی با 5 تیمار و 5 تکرار استفاده شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) شاهد (بدون دریافت سلنیوم و ویتامین E)، 2) سلنیوم و ویتامین E تزریقی طبق توصیه NRC، 3) سلنیوم و ویتامین E تزریقی طبق توصیه ARC، 4) سلنیوم و ویتامین E خوراکی طبق توصیه NRC، 5) سلنیوم و ویتامین E خوراکی طبق توصیه ARC بودند. نتایج این آزمایش نشان داد که تفاوت معنـی داری بین تیمارهای مختلف از نظر عملکرد وزنی، مصرف ماده خشک، ضریب تبدیل خوراک و قابلیت‌هضم ماده خشک وجود نداشت. دریافت سلنیوم و ویتامین E دربین تیمار‌های مختلف، تفاوت معنی‌داری بین گلوگز، کلسترول، ازت اوره‌ای، پروتئین کل، آلبومن و گلوبولین خون ایجاد نکرد . اما غلظت تری گلیسیرید خون در گوساله‌های دریافت کننده سلنیوم و ویتامین E نسبت به تیمار شاهد بیشتر بود . همچنین فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز و غلظت هورمون‌های تترایدوتیرونین و تری‌یدوتیرونین خون نیز در گوساله‌های دریافت کننده سلنیوم و ویتامین E نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت .از نظر شاخص‌های رشد اسکلتی گوساله‌ها نیز در بین تیمارهای مختلف آزمایش اختلاف معنی‌داری وجود نداشت . استفاده از سلنیوم و ویتامین E به روش تزریقی و طبق توصیه NRC بیشترین افزایش غلظت تری گلیسرید خون و افزایش فعالیت آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز خـون کامل و غلظت هورمـون‌های تترایدوتیرونین وهورمون تری‌یدوتیرونین سـرم نسبت به سایر تیمارها را در پی دارد.