نقش تعدیل‌گری حمایت در رابطه بین کار عاطفی و عملکرد شغلی

نویسندگان

1 موسسه آموزش عالی غیرانتفاعی عطار

2 موسسه آموزش عالی خردگرایان مطهر

3 موسسه آموزش عالی خردگرایان مطهر

doi
10.22067/pmt.v11i1.67443
چکیده

از آنجا که رفتار سازمانی نوین و عملکرد سازمانی با پیچیدگی‌هایی روز افزون مواجه است، آشنایی بیشتر مدیران و کارکنان سازمان­ها با این پیچیدگی‌ها و در نتیجه تلاش در راستای افزایش عملکرد منابع انسانی ضروری است. لذا پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر کار عاطفی بر عملکرد شغلی با توجه به نقش تعدیل­­گری حمایت سازمانی، حمایت مدیریت و حمایت همکار در سال 1396 در بین کارکنان یک سازمان عمومی در شهر مشهد انجام شده است.  بدین منظور نمونه‌­ای شامل 376 نفر از کارکنان به روش نمونه‌گیری تصادفی طبقه­ ای انتخاب و به‌منظور جمع­ آوری اطلاعات، پرسشنامه استانداردکار عاطفی، عملکرد شغلی، حمایت سازمانی، حمایت مدیریت و حمایت همکار توزیع شد. روایی محتوایی پرسش­نامه با استفاده از نظر خبرگان و روایی سازه آن با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی مورد بررسی قرار گرفت. ضریب آلفای کرونباخ بزرگ‌تر از70% برای سازه‌های مختلف پرسشنامه، پایایی آن را مورد تأیید قرار داد. از روش مدل­سازی معادلات ساختاری برای آزمون فرضیه‌ها استفاده شد. نتایج پژوهش حاکی از این بود که اقدام عمیق و سطحی به ترتیب برابر با  141/0 و 146/0 بر عملکرد شغلی اثر گذار هستند که هر دو در سطح اطمینان 95/0 معنادار می‌باشند. علاوه بر این نتایج حاصل از بررسی نقش تعدیل­گر حمایت مدیریت، حمایت همکار و حمایت سازمانی نیز بیانگر تأیید نقش تعدیل­گری این متغیرها در رابطه بین اقدام عمیق و اقدام سطحی با عملکرد شغلی می­باشند.