مطالعة تطبیقی سیاستهای نظام آموزش عالی کشاورزی با رویکرد سیاستهای کلان بخش کشاورزی ایران
نویسندگان
1 استادیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکدۀ علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
2 استادیار، گروه ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکدۀ علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری. ایران
3 استاد، گروه علوم دامی، دانشکدۀ علوم دامی و شیلات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
4 دانشجوی کارشناسی، رشتۀ ترویج و آموزش کشاورزی، دانشکدۀ علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران
doi
10.30507/jmsp.2021.282139.2231چکیده
امروزه آموزش عالی کشاورزی با چالشهایی روبهروست که از مهمترین آنها کاهش استقبال افراد برای تحصیل در رشتههای مذکور و افزایش بیکاری در بین دانشآموختگان آن است. بنابراین مطالعۀ سیاستهای این نظام در کشورهای پیشرو در حوزۀ کشاورزی بسیار کمککننده است. هدف اصلی این مقاله بررسی سیاستهای آموزش عالی کشاورزی با رویکرد سیاستهای کلان بخش کشاورزی کشور بود. کشورهای مورد مطالعه شامل ایالات متحدۀ امریکا، هلند و هندوستان بود که با روش تطبیقی و استفاده از الگوی بردی انجام شد. نتایج مطالعه نشان داد که نظام آموزش عالی کشاورزی در کشورهای منتخب با تهدیداتی مواجه است و این موضوع عمومیت دارد و مختص کشور خاصی نیست؛ اما تفاوت کشورها در چارهاندیشی و پاسخگویی به تهدیدها و تدوین سیاستهای منسجم شفاف و کارآمد و عمل کردن به آنهاست که میزان موفقیت کشورها را رقم میزند. مطابق با یافتهها و براساس مطالعۀ کشورهای شبیهتر به ایران، اجرای راهبردهایی مانند برندسازی و جهتگیری بازاریابی برای نظام آموزش عالی کشاورزی پیشنهاد شده است. همچنین یافتههای تحقیق در تدوین سیاستها و راهبردهای نظام آموزش عالی کشاورزی به سیاستگذاران این حوزه کمک میکند.