مقایسه تاثیر فرهنگ ملی بر سلامت مالی با درنظر گرفتن ابعاد فرهنگی هافستد در کشورهای درحال توسعه و توسعه یافته
نویسندگان
1 گروه حسابداری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 استادیار گروه حسابداری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
3 استادیار گروه حسابداری، واحد کرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
doi
10.22034/jmaak.2025.78642.4574چکیده
هدف مقاله حاضر مقایسه تاثیر فرهنگ ملی بر سلامت مالی با درنظر گرفتن ابعاد فرهنگی هافستد است. برای این منظور از مدل غیرخطی مقطعی حد آستانهای انتقال ملایم (CS-STR) بر اساس دادههای مقطعی برای 50 کشور درحال توسعه و 58 کشور توسعه یافته در سال 2023 استفاده شد. نتایج برآورد قسمت غیرخطی مدل برای کشورهای توسعه یافته نشان میدهد به ازای یک واحد افزایش در فاصله قدرت، اجتناب از عدم اطمینان یا ابهام گریزی، فرد گرایی، مرد گرایی، جهتگیری بلندمدت و اثربخشی قضایی به ترتیب؛ 11/0، 07/0، 04/0، 0003/0، 05/0 و 08/0 واحد سلامت مالی در کشورهای توسعه یافته افزایش مییابد. برای کشورهای درحال توسعه نیز به ازای یک واحد افزایش در اجتناب از عدم اطمینان یا ابهام گریزی، فرد گرایی، جهتگیری بلندمدت و اثربخشی قضایی به ترتیب؛ 02/0، 03/0، 05/0 و 003/0 واحد سلامت مالی افزایش یافته است. همچنین فاصله قدرت و بدهی دولت به ترتیب منجر به کاهش 08/0 و 06/0 واحدی سلامت مالی در کشورهای درحال توسعه میشود. در کشورهایی که فاصله قدرت بالاتری دارند، تضاد بین قدرتمندان و ناتوانان به وجود میآید. در مقابل، جوامعی با فاصله قدرت کمتر، هماهنگتر میباشند که میانگین فاصله قدرت برای کشورهای توسعه یافته 54% و برای کشورهای درحال توسعه 74% میباشد. اجتناب از عدم قطعیت از طریق کاهش عدم اطمینان و فردگرایی بالا از طریق مشارکت بیشتر در بازار و اجرای کارآمدتر قرارداد سلامت مالی را افزایش می دهد. جهتگیری بلندمدت بخاطر صرفهجویی و جدیت در دستیابی به اهداف فردی و اثربخشی قضایی منجر به بهبود سلامت مالی میشود.