تأثیر کارکردهای شبکههای اجتماعی بر سمتگیریهای فرهنگ سیاسی کاربران دانشگاهی در ایران (مطالعه موردی وایبر و تلگرام)
نویسندگان
1 استادیار روابط بینالملل، دانشگاه تهران
2 دکتری جامعهشناسی سیاسی دانشگاه تهران
doi
10.22070/iws.2018.2776.1487چکیده
ایفای نقش ملموس انواع شبکههای اجتماعی مجازی، طی سالهای اخیر در ایران، این احساس کلی را ایجادکرده که با افزایش سرعت تحول فنی این رسانهها، سرعت تحول اجتماعی نیز افزایشخواهدیافت چراکه ایفای کارکردهای مختلف، جایگاهی مناسب به این شبکهها در جامعه ایرانی بخشیده و نادیدهگرفتن آنها را بهطورتقریبی ناممکنکردهاست اما اینکه «آیا این کارکردها سمتگیریهای فرهنگ سیاسی جامعه دانشگاهی را متأثرکرده یا خیر؟»، پرسشی است که تحقیق حاضر به روش آمیخته و در سطح توصیفی- تحلیلی، پاسخ آن را از استادان دانشگاههای هشت کلانشهر کشور به شیوه پیمایشی جویا شدهاست و با تحلیل دادههای بهدستآمده با استفاده از آزمون تاو کندال و همبستگی اسپیرمن، ضمن مشخص نمودن جهت و سطح رابطه دو متغیر تحقیق به این نتیجه دستیافتهاست که سه کارکرد «توسعه قابلیتهای نظارتی، همگرایی ارتباطات اجتماعی و ارزشسازی وایبر و تلگرام» بر شش مؤلفه از هشت مؤلفه فرهنگ سیاسی کاربران دانشگاهی در ایران مؤثر بوده که از این میان، تأثیر این کارکردها بر نقد نظام سیاسی، «متوسط» و تأثیر بر مؤلفههای بیاعتمادی، مطلقگرایی فکری، بیگانهستیزی، افراطگرایی و غالببودن ارزشهای دینی، «ضعیف ولی مثبت» بودهاست و دو مؤلفه رفتارهای فراقانونی و خودمداری، از این کارکردها تأثیری نمیپذیرند