فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زمینه مطالعاتی:استفاده از برخی از مواد معدنی بخصوص عنصر روی می‌تواند بر پروفایل تخمیر و تجزیه‌پذیری ‏شکمبه‌ای جیره غذایی دام‌ها تأثیر بسزایی داشته باشد. هدف: این مقاله به منظور بررسی اثرات افزودن اشکال مختلف ‏عنصر روی ، بر روی پروفایل تخمیر و تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای خوراک گاوهای شیرده با تولید بالا صورت گرفت. روش ‏کار: آزمایش در 4 دوره 28 روزه شامل 21 روز عادت دهی و 7 روز نمونه برداری اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل: 1) ‏جیره شاهد (بدون مکمل روی) 2) جیره شاهد +40 پی‌پی‌ام اکسید روی 3) جیره شاهد+ 40 پی پی‌پی‌ام روی-گلایسین 4) ‏جیره شاهد +40 پی‌پی‌ام نانو اکسید روی. در روش تولید گاز 300 میلی‌گرم از نمونه غذایی در ساعات 2، 4، 6، 8، 12، 16، ‏‏24، 36، 48، 72 و 96 انکوباسیون گردید. در روش کیسه نایلونی مقدار 5 گرم نمونه در ساعات 0، 2، 4، 8، 12، 16، 24، ‏‏36، 48، 72 و 96 انکوباسیون گردید. نتایج: تیمار حاوی گلایسین-روی، نانو روی و اکسید روی بترتیب بیشترین و ‏تیمار شاهد کمترین میزان تولید گاز را به خود اختصاص دادند (05/0‏p <‎‏). تیمار گلایسین- روی و نانو روی بطور ‏معنی‌داری موجب افزایش غلظت اسیدهای چرب فرار، افزایش نسبت پروپیونات و کاهش نسبت استات به پروپیونات شدند ‏‏(05/0‏p <‎‏). افزودن منابع مختلف عنصر روی موجب کاهش میزان نیتروژن آمونیاکی نسبت به تیمار شاهد گردید(05/0‏p <‎‏). ‏نتایج نشان داد که تیمارهای گلایسین- روی و نانو روی موجب افزایش تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای ماده خشک نسبت به ‏تیمارهای شاهد و اکسید روی شد ند(05/0‏p <‎‏). از نظر تجزیه‌پذیری شکمبه‌ای پروتئین، تیمارگلایسین-روی و نانو روی ‏موجب کاهش تجزیه‌پذیری، نسبت به تیمار معدنی و شاهد شدند (05/0‏p <‎‏).‏‎ ‎نتیجه‌گیری نهایی: ‏‎ ‎نتایج این آزمایش نشان ‏می‌دهد که افزودن منابع مورد مطالعه عنصر روی به جیره‌های گوسفندان می‌تواند عملکرد شکمبه را بهبود بخشیده و ‏باعث افزایش تجزیه‌پذیری مواد مغذی در شکمبه شود. ‏