رابطه رهبری قلدرمآبانه و رفتار منافقانه: نقش جوّ سکوت ادراک شده و اعتماد بین‌فردی

نویسندگان

1 ولی عصر رفسنجان

2 دانشگاه صنعتی مالک اشتر تهران

3 علامه طباطبایی تهران

doi
10.22067/pmt.v10i2.60708
چکیده

دراین پژوهش، تأثیر سبک رهبری قلدرمآبانه بر بروز رفتار منافقانه موردبررسی قرار گرفت. همچنین نقش میانجی­گری اعتماد در رابطه بین رهبری قلدرمآبانه و رفتار منافقانه ونقش تعدیل­گری جو سکوت ادراک شده در رابطه بین اعتماد بین­فردی ورفتار منافقانه بررسی شد. جامعه آماری پژوهش، کارکنان ستادی یکی از ارگان‌های نظامی استان قزوین می­باشد که از میان آنها 81 نفر بر اساس فرمول کوکران مربوط به جامعه محدود، به عنوان نمونه آماری به روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شد. به منظور جمع‌آوری داده‌ها، از ابزار پرسشنامه شامل پرسشنامه­های استاندارد اعتماد بین­فردی مک الیستر (1995)، جو سکوت ادراک شده واکولا و بورادوس (2005)، رفتار منافقانه باقری ماهونکی (2014) و پرسشنامه­ محقق ساخته رهبری قلدرمآبانه اقتباس شده ازجرکویک، مک کورمک و کسمیر (2006) استفاده شد. روایی و پایایی پرسشنامه­های یاد شده با استفاده از روایی صوری، روایی سازه وهمچنین محاسبه آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت. جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها، از روش‌های تحلیل عاملی تأییدی و مدل‌سازی معادلات ساختاری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که رهبری قلدرمآبانه بر بروز رفتارهای منافقانه دارای تأثیر مثبت و معنادار و بر اعتماد بین­فردی دارای تأثیر منفی و معنادار می­باشد و اعتماد بین­فردی بر بروز رفتارهای منافقانه تأثیر منفی و معنادار دارد. همچنین بر اساس نتایج پژوهش مشخص شد که جو سکوت ادراک شده به عنوان متغیر تعدیل­گر در رابطه بین اعتماد بین­فردی و رفتارهای منافقانه دارای تأثیر مثبت و معنادار است. در نهایت مشخص شد رهبری قلدرمآبانه به صورت غیرمستقیم و با توجه به نقش متغیر میانجی اعتماد بین­فردی بر بروز رفتارهای منافقانه تأثیر دارد.