تغییر شاخصهای میکروبی و حاصلخیزی زیستی خاک تحت تأثیر انباشت زباله در جنگلهای هیرکانی
نویسندگان
1
2
3 دانشگاه علامه طباطبایی
4
5 دانشگاه آزاد اسلامی
6
7 دانشگاه آزاد اسلامی
doi
10.22034/ijf.2026.532142.2055چکیده
مقدمه: لندفیل یا انباشت باز زباله از پرکاربردترین روشهای مدیریت زبالۀ جامد شهری در سراسر جهان محسوب میشود. در حال حاضر بسیاری از مکانهای انباشت زبالۀ فعال در کشورهای در حال توسعه فاقد سیستم جمعآوری شیرابه و امکانات تصفیه مناسب هستند که سبب آسیب جدی به محیط زیست بهویژه در جنگلهای هیرکانی شده است. با اینحال تا کنون پژوهشی در خصوص مقایسۀ شاخصهای میکروبی و حاصلخیزی زیستی خاک در رویشگاههای طبیعی جنگلی در مکانهای مختلف انباشت زباله در کشور گزارش نشده است. از اینرو پژوهش حاضر با هدف پر کردن این خلأ، در چهار شهر بهشهر، شیرگاه، نور و چالوس، هم در تودههای جنگلی مجاور (فاقد آلودگی) و هم در مکانهای انباشت زباله انجام گرفت. مواد و روشها: در این پژوهش، نمونهبرداری خاک از چهار مکان انباشت زباله در شهرهای مختلف انجام گرفت. در هر مکان، ۲۰ نمونه خاک در فصل رویش از دو عمق ۰ تا ۱۰ و ۱۰ تا ۲۰ سانتیمتری برداشت شد. همچنین نمونههای شاهد نیز از تودههای جنگلی مجاور و عاری از آلودگی بهمنظور مقایسه با مناطق آلوده برداشت شدند. همۀ نمونهها پس از انتقال به آزمایشگاه، تحت آزمونهای شیمیایی و زیستی قرار گرفتند. بهمنظور ارزیابی حاصلخیزی زیستی نیز از شاخص حاصلخیزی زیستی خاک 1 بهعنوان یک معیار استاندارد استفاده شد. این شاخص بر اساس مادۀ آلی خاک، تنفس پایه، کربن زیتودۀ میکروبی کربن، ضریب متابولیک و نرخ معدنی شدن محاسبه میشود. یافتهها: در همۀ شهرهای بررسیشده، شاخصهای آنزیمی و میکروبی خاک در مکانهای انباشت زباله بهطور معنیداری نسبت به تودۀ جنگلی مجاور کاهش یافته و این اختلاف در همۀ شهرها معنیدار بوده است (01/0> P ). همچنین نتایج نشان داد که بیشترین و کمترین فعالیت آنزیمهای اورهآز، اسید فسفاتاز، آریلسولفاتاز و اینورتاز در هر دو عمق بهترتیب مربوط به شهرهای چالوس و بهشهر بوده است (01/0> P ). افزونبر این، نتایج بررسی شاخص حاصلخیزی خاک در مکانهای انباشت زباله نشان داد که هر چهار شهر در شرایط پیش از استرس و هشدار هستند و کمترین امتیاز (9) به لحاظ شاخص حاصلخیزی زیستی خاک مربوط به بهشهر بود. نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان داد که انباشت زباله در جنگلهای هیرکانی سبب کاهش معنیدار شاخصهای میکروبی و فعالیت آنزیمی خاک و همچنین افت حاصلخیزی زیستی در مقایسه با تودۀ جنگلی همجوار شده است. این تغییرات بیانگر تهدید جدی برای پایداری عملکرد اکوسیستمهای جنگلی است. بنابراین از یافتههای پژوهش حاضر میتوان بهطور مستقیم در مدیریت پایدار جنگلهای هیرکانی استفاده کرد. توصیه میشود اقدامات مدیریتی نظیر جلوگیری از انباشت غیراصولی زباله، پایش مستمر کیفیت خاک و طراحی برنامههای ترمیم زیستی در مناطق آلوده بهعنوان اولویت اجرایی در دستور کار مدیران منابع طبیعی و محیط زیست قرار گیرد.