بررسی تغییرات مقادیر سرمی آنزیم های آنتی اکسیدانی به دنبال یک دوره بلندمدت تمرینات تداومی و تناوبی در زنان نجات یافته از سرطان پستان

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزش و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

2 استاد، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزش و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

3 استادیار، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده علوم ورزش و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22034/spmi.2026.348939.2298
چکیده

فشار اکسایشی در نتیجه ی افزایش گونه های فعال اکسیژن موجب آسیب به مولکول های زیستی، جهش DNA و بروز گونه های متفاوتی از سرطان می شود. فعالیت ورزشی می تواند ضمن بهبود سیستم آنتی اکسیدانی نقش مهمی در خنثی کردن آسیب ناشی از فشاراکسایشی ایفا کند. هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر 12 هفته تمرین تناوبی با شدت زیاد (HIIT) و تمرین تداومی با شدت متوسط (MICT) بر مقادیر سوپراکسیددسموتاز (SOD) و گلوتاتیون پراکسیداز (GPX) در نجات یافتگان از سرطان پستان بود. در این پژوهش نیمه تجربی تعداد 45 زن یائسه بعد از خاتمه درمان های سرطان پستان (سن:91/3 ± 25/57) به شکل تصادفی در سه گروه 15 نفر HIIT،MICT و کنترل قرار گرفتند. تمریناتHIIT وMICT به مدت 12 هفته و سه جلسه در هفته با استفاده از دوچرخه کارسنج انجام شد. شاخص های بیوشیمیایی 48 ساعت قبل و بعد از انجام مداخلات مورد ارزیابی قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی توکی در سطح معناداری کمتر از 05/0 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد 12 هفته تمرین در گروهHIIT و MICT باعث افزایش معنادار مقادیرSOD (به ترتیب 001/0=p، 029/0=p) و GPX (به ترتیب 001/0>p، 015/0=p) شد. این در حالی بود که تنها بین گروه HIIT و گروه کنترل در مقادیرSOD وGPX افزایش معناداری (به ترتیب 002/0=p، 001/0=p) مشاهده شد. علاوه بر این اختلاف معناداری بین گروه تمرینات HIIT و MICT در مقادیر SOD و GPX مشاهده نشد (05/0